Welkom op de website van HB Racing

Race of the champions 2008

15 September 2008 Gepost in 2008

De laatste race van het ONK seizoen alweer. Op een zonovergoten circuit van Assen werd de hekkesluiter van het ONK seizoen verreden met een aantal klassen waarin de kampioen nog niet bekend was. Traditioneel wordt deze race altijd goed bezocht door het publiek wat ook voor de coureurs een leuk opsteker is. Dit weekend was er ongeveer 7500 man publiek, wat voor een ONK race erg veel te noemen is. en het weer werkte ook goed mee. De trainingen op zaterdag waren nog fris en er waaide een straffe wind, wat voor menigeen toch wel de nodige problemen gaf.

Zo ook voor HB Racing is dit de laatste race van het seizoen, wat verder boven verwachting is gelopen. Helaas waren we wat te laat met het bespreken van een pitbox, zodat we in het door de SMA toegekende superbike vak mochten gaan staan met de nieuwe paddocktent. Vrijdagavond waren we reeds van de partij om zaterdag in alle rust te kunnen beginnen met de verplichte keuring en de kwalificatie trainingen.  Het beloofde een goed weekend te worden, de weersvoorspellingen waren gunstig en zoals bij veel andere teams zouden er veel belangstellenden langs komen. De avond verloop rustig en de paddock werd langzaam maar zeker drukker. Redelijk op tijd zijn we gaan slapen om uitgerust aan de trainingen te kunnen beginnen.

Zaterdag 13 september

Na een goede nachtrust zijn we redelijk op tijd opgestaan om de motor ter keuring aan te bieden. Uiteraard was de keuring geen enkel probleem en kondenwe ons gaan opmaken voor de eerste kwalificatie training. Alles werd nog even doorgenomen en er was nog genoeg tijd over om nog wat rond te kijken op de paddock. Het viel op dat er veel teams enorme tenten hadden opgebouwd om op zondag hun gasten te kunnen ontvangen.

Kwalificatie 1

De training was door de organisatie ingekort tot 25 minuten inclusief op- en afrijden, dus netto ongeveer 20 minuten. Ik had me voorgenomen om eerst wat ritme op te doen en dan te proberen een snelle tijd neer te zetten. In de eerste ronde merkte ik dat het wel erg hard waaide en met name op de Veenslang merkte je dat goed. Het gevolg was dat de snelheid bij Ruskenhoek veel hoger was dan normaal ,waadoor het weer even lastig was om je rempunt te bepalen en vele rijders rechtdor gingen. Ook in de Ramshoek was het erg lastig, zodra je instuurde werd je direct naar de apex geblazen waardoor je pas veel later op het gas kon. Dit bleek wel uit de tijden, veel  rijders kwamen 2 tot 3 seconden tekort. Ook ik kwam niet verder dan een 1:51, waar ik zeker niet tevreden mee was. Het leverde me een voorlopige 38e plek op.

foto: Jeanne

Kwalificatie 2

De wind was niet gaan liggen en ook niet van richting veranderd, dus de 2e training was en voortzetting van de eerste. De condities waren niet beter, maar ik kwam wel sneller in mijn ritme, alleen mocht dat niet leiden tot snellere tijden. Ik was tezeer bezig om tegen de wind te vechten en kon met name in de Ramshoek geen goede lijn vinden om de bochtensnelheid hoog te houden. Ook op andere plaatsen had ik er nog steeds last van waardoor mijn tijden niet verbeterde. Achteraf bleek dat voor een groot deel van de rijders ook op te gaan. Mijn voorlopige 38e plaats werd een definitieve 39e plaats op de grid, met alleen Ronald van Vliet nog achter me. Ik was hier uiteraard niet tevreden mee, maar het was niet anders. Ik zou in de race moeten laten zien dat ik ook snel kan starten om in ieder geval in een groepje te zitten waarmee ik  leuk mee zou kunnen.

foto: Jeanne

De verdere avond verliep zoals in voorgaande races. Hapje eten, drankje, beetje socialisen met alle bekenden op de paddock en kijken hoe iedereen deze race weer had uitgepakt. Uiteraard werd de motor ook niet vergeten, maar verder dan banden wisselen, nieuwe remblokken steken en het gebruikelijke poetswerk, zijn we dit seizoen niet gekomen. De motor gedraagt zich het hele seizoen al voorbeeldig en aangezien ik tot nu toe nog steeds het rubber onder heb weten te houden, zijn er weinig sleutel uren nodig.

foto: Jeanne

Een puntje van aandacht was wel de houseparty die in de TT hal gehouden werd. Tijdens een eerdere party (ook tijdens een race) zijn we zo ongeveer de  halve nacht uit onze slaap gehouden vanwege het gebonk wat deze ‘muziek’ als allesoverheersend kenmerk heeft… Gelukkig bleek dat nu niet zo te zijn, en hebben we redelijk normaal kunnen slapen:)

Zondag 14 september

Het programma begon erg laat, pas om 12 uur de eerste kwalificaties, waarbij de DSBK om 12:30 uur aan de beurt was. Maar voordat dit allemaal begon waren er wat festiviteiten op het circuit georganiseerd waarbij een aantal prijswinnaars van Moto73 ofwel een rondje bij Barry Veneman achterop mochten, of zelf een rondje mochten rijden op het circuit van Assen. Nu is dat normaal niet iets waar ik me iets van aantrek, maar deze keer mocht Jeanne een rondje bij Barry achterop en mocht ik de foto’s maken… De rollen omgekeerd dus 🙂 Toen dit achter de rug was, waren inmiddels ook de familie Ariesen en Dees gearriveerd en begonnen ook de andere bekenden binnen te druppelen. Natuurlijk staat de koffie altijd klaar en doet de paddock tent of aanhanger ook uitstekend dienst als garderobe voor motorpakken en aanverwante artikelen…

Warming-up training

Omdat de training al kort was, moesten we wel op tijd zijn om geen rondje te hoeven missen. Ik had mjin camera op de motor bevestigd om de training te filmen. Elders op de site is het filmpje inmiddels te bewonderen.  Alles bij elkaar duurde de training 5 rondes, wat toch wel heel erg kort is. Ik had direct het ritme van de kwalificaties weer te pakken en reed rondjes 1:51, nog steeds te langzaam maar merkte wel dat de wind iets was gedraaid en minder hard was. Ook het insturen bij de Ramshoek ging een stuk beter, dus ik was vol vertrouwen voor de race van vanmiddag.  Uiteraard wordt de warming-up ook nog even gebruikt om een proef start te doen. Ook dit ging lekker en met een goed gevoel heb ik de training beëindigd.

foto: Jeanne

Gelukkig restte ons nog slechts een uurtjes of 3 voordat de race begon, dus alle tijd om de motor nog even te checken, nieuw achterwiel erin en nog even de remblokken wisselen. Ook hebben we nog even wat gegeten met z’n allen, al mag dat in mijn geval geen naam hebben. Voor de race eet ik doorgaans weinig om er pas ‘s avonds achter te komen dat ik toch best wel honger heb:) Ook de voorgaande races waren weer leuk om naar te kijken, met name de supersport vanwege het mega grote startveld is altijd leuk om naar te kijken en er rijden nog eens erg veel bekenden in mee. Ook Jesenko en Oscar, 2 teamleden van vorige jaar waren inmiddels gearriveerd, wat ik erg leuk vond.

De race

Rond half vier vertrok het team, aangevuld met Joan Verdonck met de motor en complete circus naar het parc fermé. Dat is voor mij het teken om mijn pak aan te gaan trekken en nog even voor mezelf de hele procedure door te nemen en een strategie te bepalen. Vanaf de 39e plek heb je weinig te plannen, maar je kunt daarintegen ook weinig verliezen;) In het parc fermé heb ik me bij het team gevoegd en vind het altijd leuk om de bedrijvigheid van de andere teams  om me heen te zien. Inmiddels is dit hele proces ook een soort routine geworden en kan ik kompleet relaxed alles gaan zitten bekijken.

foto: Jeanne

 De sighting lap is altijd wat oppassen omdat de meesten niet erg snel rijden. Ook het opstellen daarna op de grid is altijd leuk. Deze keer was het voor mij des te leuker, want aan de GT tribune prijkte mijn eerste spandoek! De fanclub uit Veenendaal had deze keer kosten nog moeite gespaard om me naast alle goedbedoelde adviezen en tactische tips,  ook nog eens een hart onder de riem te steken met een heus spandoek. Top!

foto’s: Jeanne

Uiteindelijk begon de start procedure; eerst de warming up lap en daarna opstellen voor de start… Ik stelde me op en vond wel dat ik wat dichter bij nr 38 stond dan daarvoor… eeh stond op een tussenplek, maar had geen tijd meer om te verkassen… De man met de rode vlag liep al weg, de lichten gingen aan.. ik telde.. 21…2.. en gass!!! Precies op dat moment gingen de lichten ook uit en ik was op tijd weg.

foto’s: Jeanne

 Goede start, op weg naar de Haarbocht, niet te vroeg remmen… Alleen, al haal je een paar rijders in tijdens de start, bij de Haarbocht is het ook druk als er maar 32 man doorheen willen;) Op het moment dat ik een gaatje wil inschieten speert ineens Ronald van Vliet erin… Een licht gevoel van verontwaardiging maakt zich van mij meester… Veel tijd om daar over na te denken heb ik niet, dus ik besluit er direct achteraan te gaan. In mijn ooghoeken zie ik dat ik Fred Slob passeer en denk nog, wat doe jij zover achteraan. Ervan overtuigd dat ik hem zo weer langszij zie komen geef ik nog meer gas en rem Ronald van Vliet weer uit. Mooi denk ik, die ben ik ook kwijt, had je maar niet in mijn gat moeten duiken… Echter, de volgende bocht schiet hij ineens weer langs… Wow, daar had ik echt geen zin in, dus ik rem hem weer uit en doe er direct een schepje bovenop en zie Johan de Jong voor me rijden.

Inmiddels zitten we in de 4e ronde en ik moet nu echt Johan voorbij die ook al de aansluiting is verloren met degene voor hem. Aan het eind van de Veenslang zet ik mijn motor naast de zijne en rem hem uit, ik rem de motor wel iets dood omdat ik gewoon te laat remde, maar ik kan hem achter me houden en ga op jacht naar de volgende. Dit blijkt een Suzuki met seatpipes te zijn, Teus Oskam… Teus, die tot doel had om voor mij te eindigen en die ik beloofd had om alles in het werkt te stellen dit te verhinderen… In één ronde rijd ik het gat naar teus volledig dicht op zoek naar een goede plek om hem ernaast te zetten. Onze tijden zijn inmiddels gezakt naar 1:50 laag en ik zoek naar een goede plek. Helaas vind ik die niet zo snel en heb in deze fase nog geen zin in een kamikaze actie, dus ik wacht tot Teus wat in begin te zakken. Dit blijkt nog 2 rondes te duren, maar dan kan ik bij het uitkomen van de Strubben een snellere lijn kiezen en zet  hem op de Veenslang aan de buitenkant naast hem. Zo zit ik op op de goede lijn voor de Ruskenhoek en ben hem voorbij.

foto: Jeanne

We zitten nu in ronde 9 en er is een groot gat naar de volgende rijder; ik doe er nog een schepje bovenop en rij inmiddel in de 1:49. Ik begin nu flink in te lopen op Hein Könings en ben vast van plan hem ook nog te pakken, want meer is niet haalbaar. In de 12e ronde zit ik aan zijn achterwiel en probeer hem in ronde 13 te pakken. Echter, aan het einde van ronde 13 krijgen we een blauwe vlag en komt Raymond Schouten voorbij. De blauwe vlag duurde tot de GT bochten en ik heb geen kans meer om Hein in te halen, want we worden afgevlagd.

Ik ben na een leuke race, geëindigd op een 34e plaats, wat volgens de officiële ranking de 25e plaats is (vanwege de vele gastrijders). De laatste ONK race zit erop en het was in alle opzichten een super seizoen voor me:) Voor ik aan dit avontuur begon had ik als enig doel om me te kwalificeren voor de race. Alle races waar ik aan deel heb genomen is dit ruimschoots gelukt, ben nergens als laatste geëndigd en heb mijn pr op alle circuits met vele seconden verbeterd. Kortom, volgend seizoen ben ik er weer bij.

Ik wil iedereen die mij het afgelopen seizoen heeft gesteund van harte bedanken, maar met name Edwin Maat die zich het hele jaar als monteur en personal coach heeft opgeworpen wil ik nog eens extra bedanken. Ed, het was helemaal top!

Tot volgend jaar, Hans

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.