Welkom op de website van HB Racing

Team Edeveenendaal in de 500 km van Assen

29 September 2008 Gepost in 2008

Afgelopen weekend is de 500 km van assen verreden als onderdeel van de CRT Racingdays, georganiseerd door de gelijknamige organisatie. Het gelegenheids team Edeveenendaal, dat startnummer 11 kreeg, werd in eerste instantie gevormd door Mark van Bunnik en Hans van Beek, later aangevuld door Dave Hendriksen. Het beloofde in ieder geval een schitterend weekend te worden, wat bol zou staan van de verschillende races en de weersvoorspellingen waren ook nog eens zeer gunstig. Naast de endurance race zouden ook de SV cup, Junior cup, Classics, Supermono’s en de 3D cup acte de presence geven.

Wij hadden als team pitbox 30 toegewezen gekregen, wat bijna helemaal aan het eind van de pitstraat is…. Vrijdagmiddag togen Ed en ik weer richting Assen om daar ook Dave en familie al aan te treffen die juist bezig waren de pitbox in gebruik te nemen. Na de camper geparkeerd te hebben zijn we ook aan de slag gegaan om alle spullen uit te laden en de pitbox een enigszins bewoonde indruk te geven. Na een uurtje was dit wel weer gedaan en stond alles weer klaar voor de trainingen van zaterdag. Op de paddock werd het al gezellig druk, wat ook wel te verwachten viel met zo’n overvol programma. De nacht werd weer in alle rust doorgebracht in de camper, wat overigens ook de laatste keer van dit seizoen zou zijn.

Zaterdag 27 september.

Op zaterdag ochtend arriveerden ook Mark en Nicole, zodat het team wel ongeveer kompleet was. De standaard plichtplegingen als inschrijven en keuren vormde voor niemand een probleem en konden we gaan bespreken wie welke trainingen zou gaan rijden. Er stonden maar liefst 6 trainingen op het programma voor het team. We besloten om de 3 trainingsblokken qua tijd in drieën te delen, wat betekende dat Mark de eerste vrije training begon en ik na 15 minuten het stokje zou overnemen tot het einde van de training. De direct daarop volgende training zou ik dan ook starten om vervolgens Dave het resterende deel te laten rijden. En dit zouden we met de overige blokken ook zo doen, om iedereen gelijke rijtijd te geven en te voorkomen dat iemand een halve dag zou moeten wachten. Achteraf zou dit een gouden strategie blijken:)

Het team

1e en 2e vrije training.

Zoals gezegd, Mark begon, ik vervolgde en Dave maakte de trainingen af… Deze training telde niet mee voor de kwalificatie dus we konden allemaal lekker in ons ritme komen. De rijtijden werden door de organisatie wel wat ingekort omdat het programma vanwege de dikke mist in de ochtend al een half uur had verloren en dit toch op de één of andere manier zou moeten worden terugverdiend.  De training had in ieder geval tot effect dat we allemaal weer een beetje gevoel hadden bij de motor en de baan, wat alleen maar positief zou uitwerken voor de volgende trainingen.

3e en 4e training.

Dit waren de 1e kwalificatie trainingen die we op dezelfde manier opdeelden. Dave zou starten en Mark zou het overnemen, zodat ik het laatste deel kon rijden. Deze training werd met een snelste tijd van 1:49.8 afgesloten, gereden door Dave. Dit bracht ons op een niet onverdienstelijke 9e plaats, maar het gemiddelde van de snelste en langzaamste tijd per team zou bepalend zijn voor de bepaling van de rangorde. Het tweede stuk zette ik de snelste tijd neer van 1:51.7 en sloten we de training af met een 15e plaats. Ik had al gemerkt dat er veel langzamere rijders in de baan waren, waardoor het moeilijk was om een ultieme snelle ronde neer te zetten. De beste manier om dat te doen was als eerste starten om zodoende nog even vrij baan te hebben.

5e en 6e training.

Nu zou ik beginnen en wilde zo snel mogelijk vooraan gaan staan om een vrije ronde te kunnen rijden. Dit lukte maar ik had net niet genoeg aan de 3 ronde’s die min of meer vrij waren. Snelste tijd hierin bleek 1:50.8 te zijn, wat ook weer goed bleek te zijn voor een 15e plaats. Dave nam het over en sloot deze training af, om vervolgens direct verder te gaan met de 6e training. In het 1e deel van de laatste training wist hij een 1:50.5 neer te zetten, om vervolgens het stokje aan mark over te dragen. Ook Mark had er flink de snelheid in en reed een voor hem snelste tijd van 1:56. Deze training eindigde voor ons op een 14e plaats.

Mark op drift

Van tevoren had ik ook ingeschat dat we ergens tussen de 10e en 15e plaats zouden moeten kunnen uitkomen, dus hadden we geheel volgens verwachting gepresteerd:) Ook met de gelegenheidscrew om ons heen was alles dik in orde; iedereen was de hele dag in de weer met pitborden, stopwatches, eten en drinken… Kortom, alles verliep weer uitermate soepel. Vol goede moed sloten we de dag af met een etentje in een plaatselijk eetcafe, waarna we van onze welverdiende nachtrust gingen genieten.

Zondag 28 september.

Zaterdag hadden Dave en ik besloten dat Mark de warming-up training mocht rijden, want hij had nog de minste km’s op Assen gemaakt dit jaar. En natuurlijk had het er niets mee te maken dat wij wilden uitslapen, dat was gewoon toeval 🙂 Ed had van tevoren Mark zijn fiets gereedgemaakt en kon hij de training gaan rijden om de gewijzigde vering instelling te testen. Ook vandaag werd de training een half uur uitgesteld vanwege de dikke mist die boven het circuit hing. Mark’s training ging voorspoedig en weer wist hij een 1:56 neer te zetten. Ook de fiets voelde na de wijzigingen beter, dus dat beloofde veel goeds voor de race. Inmiddels waren ook de startopstellingen bekend en bleken we op de 10e plaats te mogen starten met een gemiddelde trainingstijd van 1:50.7. Wel wat onverwacht, maar nu bleek onze toevallig gekozen strategie van doorslaggevend belang; in elke training hadden Dave en ik een tijd gezet en werden Mark zijn tijden niet meegerekend:)

In de voorbereiding naar de race toe hebben we van alle races kunnen genieten en ondertussen ook nog een hapje gegeten. Uiteraard hebben we nog een heus teamoverleg gehad waarbij de uiteindelijke strategie bepaald werd en de taken zo goed mogelijk werden verdeeld. De rijders waren op voorhand al duidelijk, maar de volgorde nog niet. We spraken af dat ik de le mans start zou doen en Dave de laatste stint zou rijden. Verder zou dave’s vader het pitbord doen en de rijtijd in de gaten houden en zou Ed zich bezig houden met de wissels en prepareren van de motoren voor de volgende stint, geassisteerd door Theo.

Teamberaad

De race.

Omdat het programma wat uitgelopen was, zou de start rond half 3 plaatsvinden, dus werd mijn motor met toebehoren een klein half uurtje van tevoren naar het parc fermé gebracht en kon ik me gaan voorbereiden voor de race. Dit hele festijn had voor mij zoiets als een toegift op het seizoen, dus de gebruikelijke spanning voor de start had ik helemaal niet en liet het hele schouwspel zeer relaxed aan me voorbijgaan. Toen we eenmaal de baan op mochten voor 2 opwarmrondes heb ik redelijk rustig aan gedaan om mijn banden te sparen, want die zouden het nog zwaar te verduren krijgen. In principe zouden we 6 stints van een half uur rijden, want we hadden berekend dat die 110 ronden door de snelsten wel in 3 uur gereden zou worden…

Terug van de opwarmrondes werden de motoren opgesteld langs de pitmuur en mochten wij aan de overkant gaan staan, terwijl Ed de motor mocht vasthouden. De procedure was bekend en ik hoefde alleen maar hard te lopen en weg te rijden…. Het 30 secondenbord werd getoond en ik maakte me klaar om te gaan rennen.. Toen was het moment daar… de man op het bordes zwaaide de nationale driekleur en de race was van start…. Rennen!!!

Le mans start

Ik was snel bij de motor, sprong erop en kneep in dezelfde beweging koppeling in en drukte op de startknop. De motor sloeg aan en ik reed weg…. om er na 1 meter achter te komen dat hij weer afsloeg… Nog een keer en… weer uit… Driemaal is scheepsrecht, zo ook voor mij… Eindelijk ik was weg, maar de rest al lang:( Als bijna laatste ging ik door de Haarbocht en baalde dat ik die mooie 10e plaats verspeeld had. Het was geen technisch probleem maar gewoon mijn eigen schuld.. Niet scherp genoeg, of ik had misschien toch in de 1e versnelling moeten starten… Anyway, het was zo en nu moest ik de schade beperken. Met het mes tussen de tanden heb ik in de eerste ronde 12 man ingehaald en lag na de eerste doorkomst op een 29e plaats. Iedere ronde pakte ik weer een man of twee, totdat ik ineens tijdens een inhaalactie door Billy Teunissen werd ingehaald. Deze bleek moeilijker te verschalken, zijn ZX10 loopt snoeihard op de rechte stukken, waardoor ik er niet voorbij kwam. We reden rondjes 1:51 en ik besloot wat te consolideren, want we passeerden nog steeds allerlei rijders. Na mijn eerste half uurtje lagen we op de 19e plaats en mocht Mark het van me overnemen.

De wissel ging perfekt en Mark ging er vandoor. Na een paar rondjes kwam hij in zijn ritme en reed weer 1:56-ers. Ook zijn stint verliep goed en wist ook de 19e  plaats te behouden. Na wederom een prima wissel was het de beurt aan Dave. Hij wist ook constante tijden te rijden in de lage 1:50-ers wat er uiteindelijk voor zorgde dat we op de 15e plaats terechtkwamen. Inmiddels hadden we allemaal een stint gereden en zouden we dus op de helft van de race moeten zitten… Dit was dus nog lang niet het geval, deels omdat we wat eerder binnengehaald werden dan 30 minuten om de wisseltijd te compenseren (maar die gingen snel) en deels omdat we een rekenfout hadden gemaakt. 110 rondes kunnen niet in 3 uur verreden worden, maar zouden zeker 3,5 uur vergen:) Dus er werd herberekend, maar het zou er allemaal wel toe leiden dat we allemaal een extra stint zouden moeten rijden.

De wissel

Nadat Dave binnenkwam mocht ik er weer vandoor, nog steeds gemotiveerd om de verpestte start goed te maken ging ik er weer als een speer vandoor. Mijn eerste doorkomst was al in de 1:51 laag en op het moment dat ik de haarbocht doorging zag ik Niels Feller de baan op gaan. Daar ben ik toen achteraan gegaan en de rondetijden zakte naar de 1:50 laag. Op zeker moment kon ik hem bij de Ruskenhoek uitremmen en was er voorbij. Nu kon ik mijn eigen ronde rijden en passeerde met 1:49.6, hetgeen me motiveerde om er nog een schepje bovenop te doen. De ronde daarna klokte ik een 1:49.0, en wilde door naar de 48-ers. Helaas reed er een langzamere deelnemer op de ideale lijn bij Strubben waardoor ik even afwachtte. Niels maakte hiervan gebruik om hem binnendoor te steken en het spelletje begon weer van voren af aan…. Ook leuk, maar na 2 ronden achter Niels aan gejaagd te hebben kreeg ik een seintje om binnen te komen.. Jammer, ging net zo lekker, maar nu was Mark weer aan de beurt:) Inmiddels lagen we wel op de 13e plaats, want we hadden ongemerkt nog redelijk veel mensen ingehaald.

Hans’2e stint

Na weer zo’n snelle wissel had Mark pech, hij kwam de baan op tijdens een code 60 situatie; de race was geneutraliseerd. Als je een paar rondjes zo rondtuft, is het daarna moeilijk om weer in een snel ritme te komen, toch kon hij de laatste paar ronden nog in de 1:58 rondgaan. Na de stintwissel met Dave lagen we op een 15e plaats. Ook Dave ging er weer even lekker voor zitten getuige de 1:49.5 die hij op de klok zette en wist na een half uurtje rijden het team weer op de 14e plaats te zetten. Nu hadden we allemaal 2 stints gereden en bleek dat we toch nog een rondje of 24 moesten rijden, waardoor we allemaal nog en stint konden rijden.

Dave valt de GT aan

Nadat ik mijn 3e stint was begonnen, lagen we door de wissel weer op de 15e plaats en ik had me eigenlijk voorgenomen om de toch al redelijk versleten banden te sparen om zonder risico de endurance te kunnen uitrijden. Want dat is natuurlijk het allerbelangrijkste van een dergelijke race. Crashen betekent verliezen…. toch was mijn eerste doorkomst weer in de 1:51, maar kreeg ik al gauw last van langzamere rijders waardoor de volgende doorkomst in de 1:54 lag. Op een zeker moment kwam JP Zeelenberg voorbij en ik besloot er maar achteraan te gaan. Ik slaagde daar prima in en kon hem op een gegeven moment op de Veenslang voorbijsteken. De ronde hierna was redelijk vrij en ik reed direct weer een 1:49.1, maar dat zou ook de laatste zijn want ik kwam weer in druk verkeer terecht. Nog een lage 1:50-er kon ik eruit persen, maar toen was het wel over en werd ik ook naar binnengehaald. Gek genoeg lagen we nog steeds op de 15e plaats.

Hans’ versie van de GT

Mark had er ook weer zin in want hij bleek ook nog steeds in staat om zijn snelste tijd te evenaren en kon de 15e plaats goed vasthouden. Nu was het aan Dave om de endurance uit te rijden, wat hij dan ook wel letterlijk nam. In één van de laatste rondes kreeg hij het voor elkaar om nog een 1:48.6 op de klok te zetten waarmee hij de snelste teamronde gereden had. Bij aanvang van zijn stint lagen we op de 16e positie, maar daar wist hij uiteindelijk toch nog een 15e plaats van te maken:)

De endurance was gereden… Voor Mark en mij de laatste race van het seizoen; Dave heeft volgende week nog een race… Maar het seizoen is hoe dan ook bijna ten einde en dat had niet op een betere wijze gekund dan met deze endurance. Sfeer tijdens de races en binnen het team was helemaal top en alle rijders binnen het team hebben een nieuw pr gereden, proficiat! Uiteraard gaat onze dank uit naar iedereen die heeft meegeholpen om het team zo lekker te laten draaien.

Groet en tot volgend seizoen, Hans

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.