Welkom op de website van HB Racing

WK Superbike weekend

27 April 2009 Gepost in 2009

In navolging van vorig jaar mochten de Dutch Superbikes ook dit jaar weer in het voorprogramma van de WK Superbikes rijden. De weersvoorspellingen waren zeer goed te noemen en de kans om voor zoveel publiek te rijden is ook helemaal top.  Nadat we de ONK race op Spa hebben laten schieten, waren we zeer gemotiveerd om in deze race een goede prestatie neer te zetten en alle voorwaarden leken aanwezig.

Op donderdag avond gingen Ed en ik alweer met de camper richting Assen om het kamp op te bouwen voor het komende weekend. Evenals vorig jaar mochten we op de oude Veenslang het kamp opslaan. Bij aankomst was het nog niet heel druk, dus konden we een mooie plek langs de weg uitzoeken. Later bleek dat de helft van het ONK toch op de gewone paddock mocht staan waar achteraf gezien voldoende ruimte was voor alle deelnemer…. Beetje jammer.

Vrijdag 24 april

Na weer een goede nachtrust in de camper te hebben genoten, hebben we de vrijdag grotendeels doorgebracht met het kijken naar de trainingen van de WK SBK, Supersport en Superstock klassen. Ook de motor moest nog even gekeurd worden, maar dat is nooit zo spannend. Echter deze keer ontbraken de keuringskaarten tijdens het inschrijven (evenals een programma boekje…) en was het even zoeken voor we de KNMV ergens op Assen gelokaliseerd hadden om te mogen vernemen dat ze deze keer niet nodig waren. Ook de altijd heel belangrijke bandenstickers deden dit weekend niet mee;)

Maar het spannendste moment van de dag was toch wel het moment dat we terug kwamen bij de tent en nog net op tijd met 4 man eraan konden gaan hangen om te voorkomen dat hij zou wegwaaien. De wind was behoorlijk toegenomen en was het noodzakelijk om de camper er als een soort van windscherm voor te parkeren. Ook de rijders hadden zichtbaar veel last van de wind, gezien de tijden die er gereden werden. Dat beloofd niet veel goeds voor onze training, die helemaal aan het einde van de dag gereden zou worden.

Uiteindelijk werd het tijd voor onze kwalificatie, die rond kwart over 6 zou beginnen. Het valt niet mee om na een dag slenteren en rondkijken weer even scherp te moeten zijn voor de kwalificatie, maar daar leken er meer last van te hebben. Het rijden ging nog niet eens zo slecht maar de echte snelle tijden wilden maar niet komen. Ik sloot de training af met een snelste tijde van 1:49.8 wat toch nog een 24e plaats bleek te zijn. Iedereen bleek wat last te hebben van de wind, want een 1:49.0 was nog goed voor een top 15 notering terwijl je daar normaal gesproken toch echt 45-ers voor moet rijden.

Tevreden met de positie, maar niet met de tijd hebben we de avond afgesloten met een kleine barbecue om de inwendige mens te versterken. 

Zaterdag 25 april

Wederom goed geslapen en op een relaxed tijdstip opgestaan, want onze 2e kwalificatie zou ook pas weer aan het eind van de middag gereden worden. En eigenlijk hadden we verder weinig voor te bereiden omdat de motor alweer gereed was voor de training. Gelukkig was de keuringssticker er de vorige training afgewaaid, dus hadden we een reden om nog maar een keer naar het techno station konden om de motor wederom te laten voorzien van een keuringssticker. Ook daar bleken ze niet al te veel te doen te hebben, gezien het feit dat we door meerdere keurmeesters aan een sticker werden geholpen:)

Uiteraard hebben we de verrichtingen van met name de WK superbike mannen nauwlettend gadegeslagen en deze keer zelfs vanaf de andere kant. Op de scooter zijn we buitenom gereden om onder andere de Bult en de Stekkenwal eens te bekijken. Het viel me overigens op dat er voor de Bult niet zichtbaar geremd werd en nam de lijnen die daar gereden werden goed in me op, om in de training te proberen daar wat winst te boeken.

Met de uitputtingsslag van de training van vrijdag nog fris in het geheugen, besloot ik ‘s middags toch maar even een uurtje te gaan rusten. Dit was een goed plan, want na wederom een dagje slenteren in de zon en het bekijken van alle andere trainingen, waan je je op een camping waar ieder moment een bier feest kan beginnen. Maar niets was minder waar, want er moest om kwart voor 6 nog serieus getraind worden voor een goede startpositie in de race. Het lag ook voor de hand dat iedereen belangrijk sneller zou zijn dan de eerste training omdat de wind wat gedraaid was en de tijden overall wat laag waren.

Wij hadden ervoor gekozen om niet in parc fermé te gaan staan met bandenwarmers maar gewoon vanuit de tent te vertrekken. Logistiek allemaal wat makkelijker omdat Ed nog alleen was, alleen vergt het wel wat meer timing om het moment van vertrek te bepalen. Gelukkig heeft Ed er wat ervaring mee, dus ik kwam precies op tijd in het parc fermé aan. Nadat iedereen aan het eind van de pitstraat stond te wachten, bleek al duidelijk de aanwezig spanning. Iedereen stond op scherp als was het de start van de race. Toen het groene licht aanging was ik ook gelijk met de eerste 6 weg en het tempo zat er meteen goed in.

De eerste meetbare ronde was direct al een 1:48.9, bijna een seconde sneller dan de snelste tijd van vrijdag. Maar ook deze keer maakte ik een stuurfout in de Haarbocht en moest van het gas af om mijn instuurpunt van de Madijk niet te missen. Het groepje waar ik in zat was hierdoor wat uitgelopen en mijn rondetijden liepen iets op. Na een paar ronden wat nieuwe dingen geprobeerd te hebben, waarbij ik niet het idee kreeg dat ik sneller was, ben ik naar binnen gegaan om te checken of de tijden die op mijn laptimer stonden ook nog klopte en een slokje te drinken.

Ed kon de tijden bevestigen, maar riep er gelijk achteraan dat een lage 48-er wel mooier zou zijn en direct een aantal plaatsen winst op de grid zouden brengen:) Ja, laat het motiveren maar aan Ed over… Kortom, er moest nog even serieus gasgegeven worden. De opbouw van de rondetijden ging wel goed, na eerst een lage 50-er gereden te hebben en daarna een 49-er was ik op de goede weg. Maar ondanks deze tijden maakte ik toch nog wel wat kleine foutjes die tijd kostten. Ik had nog een paar minuten over om een snellere ronde te zetten, dus ik besloot één ronde even wat rustiger te doen en alles nog eens goed in me op te nemen, in een poging de daaropvolgende  ronde goed te doen.

Deze ronde ging gevoelsmatig al beter en de tijd op de laptimer wees een 49.5 aan. Op zich leuk, maar niet snel genoeg, dus ik zette nog even extra aan, zorgde ervoor dat het gas bij de madijk stijf open bleef en dwong mezelf niet eerder te remmen dan de voorgenomen rempunten, zonder de zaak daarna dood te remmen. Dit lukt vrij aardig en de ronde verliep best lekker. Nog niet helemaal perfect, maar wel acceptabel. Op het moment dat ik bij de Ramshoek aankwam deed ik er ook nog even een schepje bovenop en restte alleen de GT nog. Ook hier kwam ik lekker doorheen en zette de eindsprint in richting start/finish. Mijn laptimer liet een 48.5 zien dus dat was een volle seconde sneller dan de vorige. En ik had nog tijd voor 1 rondje, dus nog een tandje bijzetten maar.

Helaas, bij het uitkomen van de Strubben zag ik gele vlaggen zwaaien en hier en daar een olievlag, dus einde snellere ronde…  Mijn kwalificatietijd was dus 1:48.5, 1.3 seconde sneller dan gisteren. Dit bleek de 22e trainingstijd te zijn met maar liefst 15 man achter me:) Supertraining dus, eerste 48-ers in de training, één van de weinige keren dat mijn 2e training sneller was dan de 1e en als resultaat mijn beste startpositie in het ONK. De startplek op de grid werd echter 27e, omdat er 5 EK rijders werden toegevoegd. Maar al met al voldoende redenen om een voorzichtig biertje op te nemen.

Zondag 26 april

Eindelijk was de racedag aangebroken en ik stond vroeg op om alle genodigden te kunnen voorzien van toegangskaarten. Vandaag stond er een warming up training en een race over 14 ronden op het programma. Helaas was ook dit weer aan het einde van de dag, maar de ervaring van vorig jaar leerde dat er dan nog steeds voldoende publiek aanwezig is om van te genieten. Tussendoor hebben we natuurlijk de andere races van de superbike, superstock en supersport klassen bekeken.

Het team was inmiddels uitgebreid met Charlotte als pludame, Henk en Erik als pithulp met chef monteur annex mental coach Ed. Om 4 uur werd het circus naar het parc fermé gesleept om op tijd aanwezig te zijn voor de warming up training. Nadat ook ik me in het nog steeds nieuwe pak had gewurmd zijn we naar het parc fermé gelopen waar alles al opgesteld stond. Toen we daar opgesteld stonden, was zojuist de 2e WK superbike race geëindigd en kwamen alle rijders voorbij lopen, op weg naar hun pitbox. Gelukkig kon ik vaststellen dat zij er na een race ook niet meer okselfris uitzien:)

Eindelijk ging het parc open en reden we op naar het einde van de pitstraat. Omdat we daar nog even moesten wachten deed ik mijn vizier open wat aan één kant spontaan los ging… Balen dus! Ik reed naar de zijkant en trok mijn handschoen uit, zette mijn helm af om het vizier weer vast te maken. Hier wilde de rest natuurlijk niet op wachten en ze vertrokken zonder mij voor de warming up… Nadat alles weer goed was, begon ik ook de warming up training, geheel in mijn eentje. Eigenlijk wel relaxed en en zeker opvallend wat altijd goed is voor de broodnodige sponsor exposure 🙂 Omdat we geen tijd hadden om nog banden te wisselen deed ik rustig aan, maar wist desondanks toch nog een 50-er te rijden, wat achteraf een 25e tijd was.

Na de training konden we direct weer naar parc fermé om op te stellen voor de startprocedure van de race. Ook altijd weer even een rustmomentje wat gelukkig niet zo lang duurde. Na de sighting lap mochten we weer 5 minuten opgesteld staan op de grid. Een aanblik op de tribunes deed me weer herinneren aan de race van het jaar daarvoor. Ook toen vond ik het helemaal geweldig.  Maar na 5 minuten gingen alle helpers weg en mocht ik het alleen doen. De start van de warming up lap was goed, maar de helft doet dit bijzonder rustig, dus het geeft geen enkele indicatie. Uiteindelijk stonden we allemaal opgesteld voor de echte start…

De man met de rode vlag liepe weg, de lichten gingen aan… en weer uit. Start! Ik was goed weg, en ging wat rijders voorbij. Bij het aanremmen van de Haarbocht voelde het niet helemaal goed en ik dacht dat ik mis schakelde. Mijn concentratie verslapte daardoor iets en er kwamen rijders binnendoor. In een poging deze weer in te halen ging ik extra hard de madijk in, maar er was weinig ruimte. Ossenbroeken ging ook niet helemaal naar wens en bij het uitkomen van de Strubben ging ik hard op het gas… Het toetental liep wel enorm snel op, maar de bijbehorende snelheid dus niet… Shit! koppeling eruit:( Wat een deceptie, mijn race was na een kwart ronde al afgelopen. Al balend en hoofdschuddend heb ik de ronde uitgereden in een halbakken poging om nog enigszins van het aanwezig publiek te genieten. helaas mocht dit niet baten, de teleurstelling had de overhand.

In de pitstraat stond de crew al te wachten, benieuwd wat er mis was. Na  mijn mededeling dat de koppeling stuk was, was ook de teleurstelling op hun gezichten af te lezen. Dit was niet de race waar we allemaal opgehoopt hadden. Maar helaas, motorracen is ook een mechanische sport, waar soms dit soort zaken in gebeuren.  Alleen de timing van het lot was absoluut beroerd. Nadat de ergste teleurstelling over was zijn we gaan opruimen en uiteindelijk huiswaarts gekeerd.

Uiteraard wil ik iedereen bedanken die deze dag zo fantastisch geholpen heeft; hoewel het einde niet leuk was, hebben we toch een goed weekend gehad. De prestaties in de training waren goed en om dit alles temidden van het SBK weekend te mogen doen blijft toch een extra kick. Volgende race is in Hengelo, ook voor mij de eerste keer, maar heb er al flink zin in. Uiteraard is iedereen weer van harte uitgenodigd.

Groet, Hans

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.