Welkom op de website van HB Racing

Verslag Hengelo 2009

25 May 2009 Gepost in 2009

De meimaand is traditioneel de maand van de stratencircuits in het ONK programma. Na het verdwijnen van Eemshaven zijn alleen Hengelo en Oss nog maar overgebleven. Dit weekend stond De Varsselring in Hengelo (Gld) op het programma. Voor ons de eerste keer, omdat we vorig jaar vanwege andere verplichtingen niet mee konden doen. Gelukkig werden er op de donderdag voorafgaande aan het weekend vrije trainingen georganiseerd, zodat we alvast wat ervaring konden opdoen.

Woensdagavond togen we vol goede moed naar Hengelo, om alvast alles op te bouwen. Het weer was schitterend en de vooruitzichten waren verder ook prima. Op de paddock aangekomen was het al een drukte van belang, omdat ook de SuperCup op donderdag voor het eerst zou rijden. Kortom, het was weer een gezellig bedoening en in korte tijd waren we gereed met het opbouwen van de tent en alles wat erbij hoorde. Omdat ik er nog nooit gereden had ben ik alvast een rondje met de scooter gaan rijden om de baan voor het eerst in het echte te kunnen bekijken. Uiteraard had ik al wel de nodig onboard filmpjes op internet bekeken, maar dat is net wat anders.

Donderdag 21 mei

Op donderdag stonden er voor ons 3 vrije trainingen op het programma. Nadat we de motor hadden laten keuren, stond niets ons meer in de weg om de eerste km´s op de Varsselring te gaan rijden. We trainden in een gecombineerde groep van ONK Superbike en Supersport rijders. Ik had me voorgenomen om de eerste training rustig de baan te gaan verkennen om zodoende een beetje de lijnen in mijn hoofd te krijgen. Bij aanvang van de training viel het op dat de oudgedienden er direct al vandoor gingen als was het de eerste kwalificatie voor de race. Ik heb mijn rondjes op een wat meer aangepast tempo gereden, want deze baan was alles behalve makkelijk. Veel blinde bochten, haakse bochten, snelle rechte stukken en ook nog wat snelle bochten, waarbij de foutmarge nul is.

Ik probeerde de trainingen op te bouwen, wat op zich ook goed lukte. Iedere training boekte ik flinke tijdwinst, maar kwam nog niet in de buurt van de tijden die de rest reed. Gelukkig bleek de motor wel weer helemaal ok, wat een goed gevoel gaf voor de rest van het weekend. Tussendoor hebben we ook ruim de tijd gehad om naar de Cupraces te kijken, dus qua amusementsgehalte was de dag helemaal geslaagd. Nadat we onze laatste training hadden gereden hebben we alles klaargezet voor zaterdag en zijn naar huis gegaan omdat er op vrijdag geen activiteiten op het programma stonden en ik nog even een dagje moest gaan werken.

Helaas zijn er vandaag al redelijk heftige crashes geweest, waarbij de ambulance enkele malen in actie moest komen om coureurs naar het ziekenhuis te vervoeren.

Zaterdag 23 mei.

Op vrijdag zijn we weer vertrokken naar Hengelo om de nodig voorbereidingen te treffen voor de zaterdagtrainingen. Als eerste moest er vroeg gekeurd worden en ook bijna direct daarna hadden we nog een korte vrije training op het programma staan. Omdat ik nog behoorlijk wat liet liggen op de baan, heb ik nog even mijn datalogging vergeleken met Ferry van Rijn en de nodige tips gekregen.

Vrije training.

Na een redelijk korte nachtrust toch met goede moed en alle tips in mijn hoofd begonnen met de vrije training. Alhoewel het maar een kwartiertje was, heb ik toch wat dingen kunnen proberen, wat resulteerde in 2 seconden winst ten opzichte van donderdag.

1e Kwalificatie.

Rond het middaguur begon onze eerste kwalificatie en iedereen stond op scherp. Helaas moesten we in het Parc Fermé nogal lang wachten omdat er een vrachtauto aan het keren was op de baan, waardoor mijn banden redelijk afgekoeld waren.  Dit wetende hield ik daar in de bochten rekening mee, maar wilde ook snel weg uit het groepje waar ik de baan mee op werd gelaten. Net voor een overhaakse bocht haalde Jarco Grotenhuis mij in en remde de bocht in. Ook zijn banden waren niet helemaal op temperatuur denk ik, want hij ging een meter voor me onderuit en ik had de keus om over hem heen te rijden of te proberen nog iets harder te remmen. Ik koos uiteraard voor het laatste, maar dat was ook voor mijn voorband net te veel en ik crasthe ook. Ik raakt iets met mijn knie en voelde een stekende pijn, maar stond snel op en werd door de EHBO medewerkers geholpen naar hun post en op een stoel gezet. Helaas einde training voor mij en Jarco en we mochten het verloop  van de training vanuit een stoel bekijken. De motor had niet veel schade en was rijdbaar, maar mijn knie deed wel aardig pijn.

Na de training kon ik zelf de motor terugrijden en ben nog even langs de arts gegaan voor een checkup. Hij constateerde wat vocht in mijn knie, maar nadat ik een zak ijs had gekregen kreeg ik toch toestemming om verder te rijden. Zoals gezegd, de motor had niet veel schade en Ed had alles snel weer opgelapt met de nodige ductape.

2e Kwalificatie.

Gaanderweg de dag werd de knie wel steeds stijver, maar gelukkig niet dikker. Toch was de vraag of ik wel zou kunnen rijden, maar dat moest wel als ik de race mee zou willen rijden. Ik had namelijk nog geen kwalificatietijd gezet. Uiteindelijk bleek dat ik met een beetje moeite en behulp van wat pijnstillers, mijn raceoverall wel aan kon krijgen en na wat rek en strek oefeningen ik ook nog op de motor kon zitten. Kortom, ik kon rijden en zou wel zien hoe het verder liep. Na wat moeizame eerste rondjes ging het steeds beter, mede ook dankzij de adrenaline, en ik kon de rondetijden van de vrije training evenaren. Dit was natuurlijk bij lange na niet snel genoeg om een leuke plek op de grid te krijgen, maar het hoofddoel was kwalificeren. Dit lukt uiteindelijk als 28e op de grid, met nog maar één man achter me.

De verdere avond stond in het teken van rustig aan doen, motor prepareren voor de racedag en een beetje socialisen met alle bekenden.

Zondag 24 mei.

Het programma begon redelijk op tijd, met een warming  up om 09.45. De warming up heb ik gebruikt om weer even wat gevoel te krijgen, de knie weer wat te laten wennen en het inremmen van de nieuwe remblokken. Ook de setup hebben we iets aangepast om wat makkelijker te kunnen insturen. Ook dit voelde goed en na 10 minuten te hebben getrained was het alweer afgelopen.

Inmiddels waren ook alle gasten en hulptroepen voor vandaag al gearriveerd en hebben we de hele dag genoten van alle races en natuurlijk het schitterende weer.  Het waren wel races die gekenmerkt werden door rode vlaggen. Bijna iedere race kende wel een herstart doordat een rijder gevallen was die ter plekke medische hulp nodig had. Natuurlijk wordt er op een stratencircuit sneller met rood gezwaaid om de veiligheid van iedereen te waarborgen, maar dat had wel wat gevolgen voor het tijdschema.

Race.

Onze race begon ook wat later nadat ook de 125 cc een herstart beleefde.  Ruim een half uur later begon onze startprocedure en mijn knie was al weer aardig stijf geworden. Tijdens de sighting lap kon ik weer wat aan de zitpositie wennen, maar het was toch nog wel pijnlijk. Na een poosje op de grid gestaan te hebben begon de warming up lap waar ik nog even aan mijn zitpositie kon wennen.

De start van de race ging niet echt spectaculair, maar dat was ook niet het plan. Als laatste ging ik de eerste bocht in en probeerde bij te blijven. Doordat ik toch nog pijn had, lukt dat de 1e twee ronden niet echt, maar daarna ging het beter. Ik liep duidelijk in op degene voor me en reed ook tijden onder de 2 minuten. Na 6 ronden was Wim Middelaar gecrashed in dezelfde bocht waar ik gevallen was, maar hij bleef midden op de baan liggen, zodat ook onze race met rood werd afgevlagd.

Na ongeveer een half  uurtje in de pitstraat te hebben gestaan, in de bakkende zon, wel opgevrolijkt door de muzikale ondersteuning van de Hamove, zou onze race als sprintrace van 5 ronden worden voortgezet. Ik voelde me nu veel beter en besloot er toch nog wat van te maken. De start ging stukken beter en ik ging niet als laatste de bocht in. Ik voelde nu geen pijn meer en reed veel lekkerder. Mijn tijden zakten nu ook naar 1:58 laag en kreeg zowaar de baan een beetje door. Na 5 ronden werd ik als 20e afgevlagd en al met al gaf het me een goed gevoel.

Tot zover de eerste ervaringen op de Varsselring. De organisatie was erg goed, de sfeer top en heb toch een heerlijk race weekend gehad. Volgend jaar ga ik proberen om de progressie wat verder door te zetten. Iedereen bedankt voor alle hulp tijdens de racedag, maar ook nadat ik gecrashed was.

Volgende week staan we weer op Oss en ook daar ga ik er wat van maken. Iedereen is natuurlijk weer van harte welkom om te komen kijken.

Groet, Hans

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.