Welkom op de website van HB Racing

Racen, de realiteit

28 December 2009 Gepost in Artikelen

Ook het 6e seizoen is inmiddels afgelopen en op het moment dat ik dit zit te schrijven zijn we net een paar dagen terug uit Spanje, waar we hebben deelgenomen aan de Speedweek. Een betere afsluiting van het race seizoen is er simpelweg niet. Aan de ene kant is het leuk om even lekker het afgelopen jaar van je af te rijden en aan de andere kant bekort het de onafwendbare winterperiode. Ook dit jaar zet ik de traditie voort om een artikel te schrijven wat min of meer het afgelopen jaar beschrijft, maar ook nog immer probeert een antwoord te geven op de vraag waarom racen zo leuk is.

Op dit moment heb ik nog geen idee wat de titel van dit epistel gaat worden, omdat het afgelopen jaar er een was van gemengde gevoelens en zeer wisselende successen. Maar ik ben er van overtuigd dat tegen de tijd dat ik hiermee gereed ben, dit dilemma wel opgelost is. Het seizoen 2008 was er één van ongekende progressie en hoogtepunten, waardoor de verwachtingen van dit seizoen natuurlijk hoog gespannen waren.

Nadat het vorige seizoen was afgelopen, hoefde er eigenlijk niet zoveel gedaan te worden. De motor had zich voldoende bewezen en was slechts 1 seizoen gebruikt. Normaal onderhoud zou volstaan om er nog een seizoen mee te kunnen racen, afgezien van wat uiterlijke wijzigingen en opnieuw afstellen. De camper was echter wel aan vervanging toe, dus besloot ik de oude te verkopen. Dit bleek wonderwel redelijk makkelijk te zijn en vol goede moed werd er naar een andere gezocht. Na veel campers vergeleken te hebben, kwam er na 2 maanden weer een nieuwe waar ook betrekkelijk weinig aan hoefde te gebeuren.

Daarnaast stond er nog maar één ding op het verlanglijstje en dat was een nieuwe race overall. Alhoewel de oude nog goed was, kan ik inmiddels de opmerkingen die ik er over gehad heb niet meer tellen. Dus bezocht ik op een vrijdagochtend MJK maar weer eens voor een uitgebreide meetsessie. Na slechts 2 weken was mijn nieuwe pak al gereed en een bijpassende helm maakte het plaatje helemaal af.

Naast de lichamelijke training besloot ik ook dit jaar geen voorjaarstraining te volgen. Deels natuurlijk omdat de vorm er, mede dankzij de Speedweek, nog goed in zat, maar deels ook omdat ik erg druk was met mijn werk en er eigenlijk geen week tussenuit kon. Wetende dat zo’n beetje alle ONK deelnemers wel ergens een voorjaarstraining hadden gepland, moest ik me tevreden stellen met de eerste CRT’s op Assen. Aangezien dit vorig seizoen ook goed gewerkt had, maakt ik me dan ook geen zorgen over de eerste race van het seizoen.

Ook dit jaar koos ik ervoor om een volledig ONK seizoen te rijden in de DSBK en daarnaast een zeer beperkt aantal trainingsdagen vanwege de overwegende volle zaken agenda. Daar ik vorig jaar nog zo mijn bedenkingen had over deze keuze, was ik er deze keer vol vertrouwen over. Ook op organisatorisch gebied zou er weinig veranderen. Ed zou weer mee gaan als monteur en begon zich meer en meer te ontpoppen als mental coach, Jeanne verzorgde natuurlijk de foto’s en de catering, terwijl de crew tijdens de racedagen uitgebreid zou worden met een wisselend gezelschap. Uiteraard bestond deze groep uit dezelfde mensen als in 2008, waaronder de familie Ariesen, Dennis, Henk, Dirk en nog een paar gelegenheids helpers.

year09-04

De eerste race werd traditioneel tijdens de Pasen gehouden en aangezien pasen dit jaar wat laat viel, was er nog gelegenheid om vooraf te trainen en bleken de weersvoorspellingen ook goed te zijn. Tijdens deze training reed ik ook alweer tijden in de 1:49, dus qua vorm was ik nog op hetzelfde niveau als eind 2008. Dit gaf wel moed voor de komende kwalificaties, omdat traditioneel de Paasraces erg druk zijn en er meestal echt gekwalificeerd moet worden. Dit lukt dan ook zonder enig probleem als viel mijn startplaats (41e) nog wel tegen. In de race echter, reed ik gelijk een nieuw PR van1:48.3 en wist ik de race te finishen als 32e. Kortom, een lekkere opsteker.

year09-05

Ons tweede optreden van het seizoen was een gastoptreden tijdens de WSBK in Assen, zoals we ook in 2008 mochten doen. Deze keer zou de race zelfs meedoen voor het klassement, dus qua inschrijvingen zou het wel druk worden. Natuurlijk zijn dit soort weekenden de mooiste van het seizoen en was ik vast van plan om de progressie nog even door te zetten. De trainingen mochten we aan het eind van de dag rijden, want het programma was natuurlijk overvol. De eerste training waaide het nogal hard waardoor niemand aan zijn tijden kwam. met een 1:49.6 bleek ik nog een 24e plaats te hebben gereden. De tweede training op zaterdag ging beter en ik was in staat een 1:48.5 neer te zetten, hetgeen me een 22e plaats opleverde. Helemaal in de lijn der verwachtingen dus.

year09-06

De race op zondag zou de nodig progressie moeten opleveren en alle voorwaarden waren hiervoor aanwezig. Helaas slaat de pechduivel op de meest onvoorspelbare en ongelukkige momenten hard toe. Tijdens de start brandde ik de koppeling uit de motor en moest na 2 bochten de race al opgeven. Teleurstelling alom dus, maar ook dit gebeurt af en toe in een mechanische sport.

Inmiddels was het al mei en dat is de stratencircuit maand, tenminste wat er nog van over is. Het eerste stratencircuit was Hengelo, een baan waar ik graag kwam kijken, maar er nog nooit had gereden. Ook een circuit wat niet als makkelijk te boek staat, dus ik was erg blij met de extra trainingsmogelijkheid die geboden werd. Al gauw werd duidelijk dat ik wel in staat zou zijn me te kwalificeren, maar zeker geen potten zou gaan breken. Tot overmaat van ramp ben ik ook nog in de eerste ronde van de eerste kwalificatie training gevallen, wat me een vervelende knieblessure opleverde die me een groot deel van het seizoen parten zou spelen.

year09-02

De volgende training ben ik wel gaan rijden, al kun je je afvragen hoe slim dat was. Onder de pijnstillers en met wat rek en strek oefeningen, gecombineerd met de nodige adrenaline kun je nog redelijk wat, maar hiermee wordt alles wel geforceerd. Uiteindelijk heb ik me wel gekwalificeerd en kon ik de volgende dag de race rijden. Ik ben nog op de 20e plaats geëindigd, maar mijn knie is er zeker niet beter van geworden.

Eigenlijk was de blessure dusdanig dat ik de week erna ook niet op Oss ben gaan rijden. Overigens vond de dokter het ook beter, nadat hij mijn knie had onderzocht; hij verklaarde me ongeveer voor gek toen ik voorzichtig vroeg of ik het volgende weekend weer zou kunnen racen;)

Kortom, het was al half juni en tijd voor de Speed Challenge op Assen. Mijn knie was nog steeds niet genezen, maar de beweeglijkheid begon al weer aardig terug te komen, dus besloot ik het er maar weer op te wagen. De eerste training ging nog steeds wat moeizaam en ook de tweede training kon ik niet echt in een goede vorm komen. In de race ben ik uiteindelijk als 28e geëindigd, waar ik niet heel blij mee was. Nu zijn de slechte tijden nogal relatief, in elke training en race heb ik onder de 1:50 gereden, maar de lat ligt natuurlijk wat hoger dan vorig seizoen.

year09-10

De volgende race op de kalender was Oschersleben, een circuit waar ik graag kom en waar het over het algemeen erg warm is. Ook dit jaar was het een gecombineerd CUP/ONK evenement, dat altijd garant staat voor veel gezelligheid en mooie races, naast de watergevechten die ‘s avonds plaatsvinden. Voorgaande jaren waren er meestal nog trainingen voorafgaande aan de kwalificaties, maar dat was dit keer niet te realiseren. Wellicht een gevolg van de recessie, maar kan ook goed een kalender technisch probleem geweest zijn.

year09-03

In ieder geval begon ik vol goede moed aan de eerste vrije training en had al gauw het baangevoel weer terug. De eerste kwalificatie ging gevoelsmatig ook goed, ik reed meerder ronden in de 1:37, wat direct al een lichte verbetering van mijn PR was. De tweede training ging jammer genoeg niet sneller, wat wellicht ook aan de temperatuur te wijden was. Ik mocht definitief van de 23e plaats vertrekken tijdens de twee races op zondag. Ervan overtuigd dat ik met de start nog wel wat goed kon maken, maakte ik me nog niet heel erg veel zorgen. En inderdaad de start ging erg goed, zeker 5 á 6 man voorbij. Alleen duurde dit niet heel erg lang, want de pechduivel sloeg wederom toe… Ook dit keer begon de koppeling te slippen bij het uit accelereren. Niet zo erg dat er niet mee te rijden viel, maar ik verloor wel meters in iedere bocht. Om kort te gaan, ook deze race heb ik voortijdig moeten afbreken en de tweede race hetzelfde verhaal.

year09-11

Uiteindelijk was het wel vreemd dat zo kort na de eerste keer de koppeling er weer uitlag. Na onderzoek bleek de afstelling van de slipperclutch per ongeluk te zijn versteld wat ervoor zorgde dat de koppelingsplaten ongelijkmatig werden belast en dus aan enorm slijtage onderhevig waren.

Het volgende evenement was de Rizla Racing Days, waar ik altijd met gemengde gevoelens heen ga. Aan de ene kant een evenement met erg veel publiek, maar aan de andere kant een beetje in het verdomhoekje vanwege de auto’s die ‘s middags rijden. Maar goed, hier racen is nog altijd beter dan niet racen:)

Inmiddels zou nu alles weer moeten kloppen, maar we hadden er natuurlijk niet op gerekend dat het weer weleens minder zou kunnen zijn. Tijdens onze eerste training begon het een beetje te spetteren, zodat een echt snelle tijd er niet inzat. Maar de tweede training was gelukkig droog, maar kon ik niet echt in mijn ritme komen. Resultaat weer 1:49 en een 36e plaats, nog steeds niet de progressie waar ik op hoopte.

year09-09

In de voorbereiding van de race ging er deze keer van alles mis, de aggregaat begaf het dus stond ik zonder bandenwarmers op de grid:( Niet iets om heel erg veel zelfvertrouwen van te krijgen. De start ging dus ook niet super en reed ik wat plichtmatig mijn rondjes, tot er een herstart plaatsvond vanwege een crash op de Veenslang. Hier was de puinhoop zo mogelijk nog groter omdat de organisatie blijkbaar geen idee had wat er nu moest gebeuren, met als gevolg allemaal kokende motoren en koude banden… Toch nog een herstart gekregen en een redelijke race gereden. Snelste tijd was weer 1:49, dus nog ff geen progressie…

Dan zitten we inmiddels in de zomerstop en was ik in de gelegenheid om nog een circuitdag te rijden in het noord Franse Folembray. Ook dit is een evenement wat jaarlijks op de kalender voorkomt en ook dit jaar was het een gezellig samenzijn in het gerenoveerde landhuis en een lekker dagje rijden op het circuit. Niet echt een training waar je je grenzen kunt opzoeken, maar wel leuk om te doen.

En zo kijk je uit naar de laatste race van het seizoen, traditioneel de Race of the Champions. Op de paddock was het weer enorm gezellig, op de één of ander manier komt hier toch ook redelijk veel publiek kijken. De eerste training kan ik kort over zijn, op geen enkele manier kwam ik in mijn ritme, dus ook nu weer 50-ers. De 2e training ging iets beter, dus reed weer in de 1:49, maar echt geweldig ging het niet. Ik mocht zondag van de 31e plaats vertrekken.

year09-08

De start was redelijk maar niet zo goed als ik gewend was, ik kwam in een groep met cuprijders te zitten die ik in het begin nauwelijks kon bijhouden. Na een paar ronden kwam ik toch in een beter ritme en uiteindelijk heb ik ze allemaal weer ingehaald, maar tijdens een blauwe vlag situatie kwamen ze me voorbij en toen was ik er klaar mee. Kortom, zoveelste DNF dit jaar…

En toen was er toch nog een race:) De KNMV Racing Days. Na wat gerommel met de kalender bleek deze race nog na de laatste race te zijn.

Eerste training dreiging van regen en een enorme harde wind. Resultaat was snelste ronde in de 1:50, maar desondanks toch nog een 26e plaats. Vermeldenswaardig was ook wel dat ik tijdens één ronde in de Haarbocht gevallen ben, verder kon om vervolgens in de Ramshoek rechtdoor te gaan…  Achteraf bleken meerdere rijders toch ook behoorlijk last van de wind te hebben gehad. De tweede training regende het en heb een hele tijd op de 12e plaats gelegen. Maar ben er eerder mee opgehouden en zakte naar de 18e plaats. Startplaats bleef dus 26…

year09-12

De race op zondag begon goed, super goede start en na de eerste paar bochten lag ik op de 18e of 19e plek. Dit kon ik natuurlijk niet houden en er kwamen toch wel redelijk wat rijders voorbij. De één wat netter dan de ander, maar kwam op een gegeven moment toch in niemandsland te rijden. En daar heb ik de race uitgereden zodat ik gefinished ben op de plek waar ik ook gestart ben.

Het seizoen was nu definitief ten einde en restte er nog één evenement… De speedweek van Wilco Zeelenberg. Vorig jaar waren we daar voor het eerst en omdat deze seizoenafsluiter helemaal super was, besloten we ook dit jaar mee te gaan. Evenals vorige jaar hebben we hier enorm genoten en heb ik mijn gevoel weer opgekrikt zodat ik er volgend seizoen weer fris tegenaan kan. Ook deze week ging niet helemaal zonder schade, de eerste dag ben ik ook nog een keer gevallen maar gelukkig geen lichamelijke schade en de motor kon worden opgelapt met Duck tape.

year09-13

Teruglezend is het weer een heel relaas waar zo ongeveer alle ups en downs te lezen vallen van het seizoen 2009. Een jaar dat qua progressie erg goed begon, maar verder gekenmerkt werd door lichamelijke ellende, mechanische pech en maar liefst 3 crashes. Kortom, niet een louter positief verhaal zoals de vorige editie, maar wel een realistische verhaal van een even realistisch race jaar. Terugkomend op de vraag van het allereerste artikel, wat de essentie van racen is, lukt het me nog steeds niet om in één volzin antwoord te geven. Maar voor de vaste lezer van alle verslagen zal het inmiddels wel duidelijk zijn dat het een gevoel is dat moeilijk onder woorden valt te brengen. En als het me ooit zou lukken om het wel onder woorden te brengen, zullen outsiders het evenwel niet begrijpen, terwijl insiders deze woorden niet meer nodig hebben.

year09-14

Het is nu winter en binnenkort gaan we beginnen met de voorbereidingen van het nieuwe seizoen. De motor wordt wat opgefrist, zowel technisch als uiterlijk en het nieuwe pak is ook wel weer toe aan een servicebeurt:) In 2010 staan we weer aan de start en ik ben er van overtuigd dat na een jaar van mindere progressie, de resultaten er nu wel zullen komen. Daarnaast hoop ik weer op de steun en support te kunnen rekenen van alle mensen die zich ook dit jaar belangeloos hebben ingezet.

year09-01 year09-07

Tot volgend seizoen…

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.