Welkom op de website van HB Racing

Verslag Speed Challenge

23 May 2011 Gepost in 2011

Afgelopen weekend stond het jaarlijks terugkerende Speed Challenge op het ONK programma. Een race die door de MC Assen wordt georganiseerd, met een aantal klassen die alleen op dit evenement voorkomen, zoals de KTM Superduke en de ICGP. Maar natuurlijk stonden ook de DSBK en DSSP op het programma, naast de Moriwaki cup en de zijspannen. Voor de DSBK de 3e keer Assen dit jaar, met helaas een niet zo’n vol deelnemersveld.

De weersvoorspellingen waren wat wisselend, maar aangezien we dit jaar de warmste lente hebben sinds jaren, zou dat wel goed komen. Vooraf uiteraard de standaard zaken als de motor prepareren en op vrijdag richting Assen rijden. Deze keer echter iets anders, want normaal gaat Ed ook mee maar die moest op de vrijdag verstek laten gaan vanwege een bruiloft… Tja, iets met prioriteiten en zo;)

Eigenlijk was er dit weekend nog wat anders aan de hand, want Dave van DMP racing, waar we al jaren mee samen een pitbox delen, vierde zijn 10 jarig jubileum in de wegracesport. Alleen… dat wist hij zelf nog niet;) Kortom, veel verrassingen stonden hem te wachten. Op vrijdagavond hadden we weer redelijk vlot de pitbox ingericht, nadat we uiteindelijk de sleutel in ontvangst mochten nemen.

We waren ook veel te vroeg op het circuit, waar ongeveer het halve ONK al aan het trainen was op een reguliere circuitdag. Om de tijd te doden hebben we alvast maar een hapje gegeten op de paddock, waar we al wel de camper op de juiste plek hadden geparkeerd. Een leuke bijkomstigheid was dat we op vrijdagavond ook al de motoren konden laten keuren, zodat we op zaterdag niet zo druk zouden zijn…

Het laatste deel van de vrijdag was wel weer normaal, beetje socialisen en een biertje drinken. Want… voornoemde Dave bleek ook nog eens jarig te zijn 🙂 Hoeveel verschillende dingen kun je in één weekend proppen…

Zaterdag 21 mei

De zaterdag begon rustig, aangezien de eerste activiteit een rijdersbriefing rond 10 uur was. Een briefing waar weinig nieuwe zaken werden verteld, anders dan dat er een pak pampers klaar lag voor degenen die dat dachten nodig te hebben (!) Onze eerste training stond gepland voor 12.30, dus nadat ik rond 10.30 uur de bandenwarmers had aangezet, hoefden we alleen nog maar even te wachten.

Inmiddels was Ed ook gearriveerd en de bruiloft van de avond ervoor had toch wel de nodige sporen achter gelaten. Zijn eerste activiteiten bestonden dan ook uit het opzetten van zijn tentje voor het geval hij plotseling overvallen zou worden door (achterstallige) slaap.

1e kwalificatie

Het weer was geweldig, de baan lag er mooi bij en iedereen had er flink zin in. De ideale omstandigheden om de PR’s weer eens aan te scherpen. Ik had voor mezelf ook een duidelijk doel gesteld en wist ook nog hoe ik dat zou bereiken. Kortom, we hadden een plan… Een deel daarvan was om 3 rondjes even in te komen, dan even naar binnen voor een laatste check en een slokje water, om vervolgens de rest van de training het tempo op te voeren door bepaalde zaken net even wat anders te doen.

SC11-01

Ik begon met goede moed aan de training en had direct een goed tempo te pakken, waardoor ik al gelijk een 1:47.0 op de klok zette.  Vervolgens even naar binnen zoals hierboven omschreven, om daarna de rest af te werken.  Ik ging de baan weer op en werd in mijn outlap ingehaald door Alex Ott, waar ik direct bij aanpikte. Is niet verkeerd om even een sleepje te hebben naar een goed tempo. Terwijl we door Meeuwenmeer stuurde, werd er geel gezwaaid en we zagen dikke stofwolken in de Ramshoek.

Op dat moment is het snel duidelijk waarvoor er geel gezwaaid wordt, want dat wil je als rijder natuurlijk z.s.m. weten om in te schatten waar het eventuele gevaar is. Pas toen we uit Hogerheide kwamen zagen we dat de hele baan bezaaid lag met brokstukken en kluiten zand. Dat was dus even schrikken en het insturen nog even uitstellen. Alex ging direct de pitstraat in, maar ik schoot er voorbij vanwege de rare lijn die ik moest rijden.

SC11-02

Er van overtuigd zijnde dat er snel rood gezwaaid zou worden, reed ik in een rustig tempo de GT door. Maar… er kwam geen rood, terwijl de hele baan vies was en naar later bleek Albert van der Velde vrij dicht naast de baan lag. Ik heb nog een paar rondjes geprobeerd mijn tijd te verbeteren, maar doordat er ronden lang geel werd gezwaaid voor de Ramshoek en er slechts een smal spoor door de kluiten zand was, is dit niet meer gelukt.

SC11-03

Enigszins teleurgesteld beëindigde ik de training en ben maar even de datalogging gaan bekijken wat er zoal in had gezeten onder betere condities. Dit bleek een belangrijke tijdsverbetering te zijn, maar helaas theoretische tijden gelden niet 😉 Maar wel de wetenschap dat het er gewoon in zit en er nog een training in het verschiet ligt onder dezelfde omstandigheden. De vering bleek zoals van tevoren verondersteld inderdaad goed te staan. Dit was ook gelijk al te zien aan de bandenslijtage, die gewoon goed te noemen was.

In de tussentijd hebben we ons vermaakt met het kijken naar andere trainingen en de gebruikelijke zaken als even een hapje eten en socialisen (dan wel ouwehoeren) met de rest… Tussendoor werd er nog een extra meeting ingelast omdat de klassenvertegenwoordigers ons wat te melden hadden. Uiteraard hield dit verband met het ongeval van de eerste training en de omstandigheden die hierdoor ontstonden.

Toch wel wat verbaast werd het bericht ontvangen dat wij als rijders de gele vlag situatie niet respecteerden en op volle racesnelheid langs het ongeval bleven rijden. Gezien de reacties kon niemand zich daar echt in vinden, maar het is dan ook een snelle bocht, dus als je daar 40 km/u langzamer doorheen gaat als anders wordt dat wellicht niet opgemerkt als snelheidsvermindering. Aan de andere kant waren wij als rijders unaniem van mening dat er een rode vlag gezwaaid had moeten worden.

Tijdens de training van de  zijspannen ging het ernstig mis en deze werd dan ook plots afgebroken omdat er iemand olie had verloren en een “spoortje”had neergelegd van de GT tot aan opkomen Veenslang… het opruimen hiervan kostte wat tijd, zodat ook de training van de DSSP wat later begon. Op het scherm hielden we de tijden in de gaten om te zien hoe de baan erbij lag. Dramatisch dus, de tijden waren erg slecht en de helft deed niet eens meer een poging zijn tijd te verbeteren.

Na deze training volgde er weer een poetsbeurt op het circuit in een poging om er nog iets rijdbaars van te maken. Hierdoor mochten we in totaal een half uurtje later beginnen met de training.

2e kwalificatie

Gezien het voorgaande had ik niet veel hoop meer mijn tijd te kunnen verbeteren, maar ik zou het toch gaan proberen. De baan zag er optisch verschrikkelijk uit, overal grit om de olie te absorberen in een hele vreemde (zijspan) lijn. Kortom, een aantal malen moest die lijn onder hellingshoek doorkruist worden, wat voor de meeste rijders een te grote aanslag was op hun vertrouwen in grip. Ook voor mij overigens, want ik kwam niet verder dan een schamele 1:50. Daarmee had ik nog een 24e tijd, maar het was wel duidelijk, bijna niemand zou zijn tijd verbeteren.

SC11-09

Conclusie na 2 trainingen, door wat pech werden de ideale omstandigheden teniet gedaan en moest ik genoegen nemen met geen nieuw PR en geen ernstig verbeterde positie. Optimistisch als ik ben, besloot ik het dan maar van de race af te laten hangen en gingen we over tot de orde van de dag.

Dit hield zo ongeveer in, eten, motor klaarmaken, biertje drinken en vrolijk verder ouwehoeren;) ‘s Avonds wat later hebben we ook de motor van Dave nog even in een nieuw jasje gestoken, want geen jubileum zonder bijpassende kuipen natuurlijk 😉

SC11-12

Zondag 22 mei

Zondagochtend werd ik wakker van de regen dat vrolijk op het dak van de camper kletterde… In mijn enthousiasme had ik elke voorspelling van regen op de zondag genegeerd, dus dit was behoorlijk confronterend… Maar het was pas 8 uur en de warming up training was pas tegen 12 uur, dus geen reden voor paniek. Trouwens er was ook helemaal geen tijd voor paniek, want er was nog een pitwalk en daarvoor moest er nog even een toespraak gehouden worden voor Dave, want die liep al de hele ochtend tegen een motor aan te kijken waar een laken overheen lag…

Het bleek een hele ceremonie te worden waarbij de motor in jubileumstijl onthuld werd, naast alle plakboeken en zelfs een taart in DMP stijl, die we uiteraard heel collegiaal hebben  helpen opmaken 😉 De pitwalk begon en de regen was inmiddels opgehouden, alleen de baan was nog verre van droog.

In de tussentijd was ook Kartini gearriveerd, die geheel belangeloos vandaag weer parapludame zou zijn. Tenminste onder voorwaarde dat Ed niets zou vergeten, maar dat weet je natuurlijk nooit 🙂

Tegen twaalven leek de baan aardig droog, al verrieden de tijden van de DSSP dat het nog niet overal helemaal droog was. Ik zou het wel bekijken, er viel toch weinig te winnen. Op de baan waren hier en daar nog wel wat natte plekken, maar over het algemeen was er wel aardig te rijden. Niet super, maar wel voldoende voor een warming up training. Ik sloot de training af met een 20e tijd, maar merkte wel dat het harder was gaan waaien dan op zaterdag het geval was.

SC11-04

Normaal begint nu het lange wachten, maar met het programma van vandaag viel dat reuze mee. We mochten al om half 3 aantreden en er moesten nog banden gewisseld worden, dus er ontstond bijna een gevoel van stress… Voor de gelegenheid hadden we ook 2 nieuwe helpers, André en Rob van het Brouwers Racingteam, omdat mijn vaste helpers dit weekend niet konden. Gelukkig verstonden deze heren de kunst om mij optimaal gerust te stellen voor de race en in zeer ontspannen sfeer begonnen we het gebruikelijke protocol af te werken.

Race

Ik merkte tijdens de sighting lap dat het nu behoorlijk hard was gaan waaien, maar daar had iedereen last van. Op de grid aangekomen mocht ik op de 26e plek gaan staan, waar iedereen al (bijna) present was… Gedurende de 5 minutes of fame was er weer voldoende te zien voor de heren helpers en ik nam het plan nog even door in gedachten. Nadat het signaal van 1 minuut had geklonken gingen ook Ed en kartini weg en begon het solo deel van de race.  De warming up lap ging redelijk vlot en in minder dan 2 minuten stonden we weer op de grid, klaar voor de echte start.

SC11-05

SC11-06

Het rode licht ging uit en ik was redelijk goed weg, ik liet het gas bij de Haarbocht wat langer open en voor mijn gevoel had ik wat plaatsen gewonnen. Halverwege de 1e ronde kwam Frank de Lange me nog voorbij, waar ik strak achter bleef hangen. Mijn eerste doorkomst was op een 19e plaats, dus ik had inderdaad wel wat plaatsen gewonnen 😉

SC11-07

In de 2e ronde was ik getuigen van een nogal vreemde manoeuvre van een collega rijder in de GT waardoor Frank bijna achterin hem knalde en de situatie nog net kon redden met een stoppie … Ik maakt hiervan gebruik door Frank voorbij te gaan en had weer een plekje gewonnen. Ondertussen waren er hier en daar wat mensen onderuit gegaan die nog wel hun motor konden oppakken om de race voort te zetten, dus die kwamen ook weer voorbij. Ook Frank kwam me op een gegeven moment weer voorbij en liep heel langzaam bij me weg.

Door de harde wind had ik erg veel moeite op de snelle stukken en liep iedere keer veel te wijd in de Ramshoek. Ik vocht voor wat ik waard was, maar kwam niet onder de 1:47. Later bleken veel rijders last te hebben gehad van de wind en zodoende ook geen toptijden gereden te hebben. Maar iedere ronde zag ik een +0 op mijn pitbord en een Ed die zo’n beetje half op de baan hing om mij subtiel te melden dat ik meer gas moest geven 😛

SC11-08

Ik had echter geen idee wie er op mijn achterkant zat, maar op een gegeven moment zag ik bij het insturen van de GT een gele voorkant opduiken. Dit kon alleen maar betekenen dat Rintje op zijn nieuwe BMW plannen had om mij in te halen. Dit motiveerde me toch wel dusdanig dat ik lage 47-ers ging rijden en alhoewel ik niet heel erg wegliep, heb ik daarna geen uitrempogingen meer gezien.

Uiteindelijk ben ik gefinisht op een 22e plaats, wat na de race nog wijzigde in een 21e plaats om dat voornoemde Frank een tijdstraf had gekregen voor inhalen onder geel en later helemaal gediskwalificeerd werd vanwege onreglementaire zaken aan zijn motor…

SC11-10

Terugkijkend hebben we een leuk weekend gehad, afgesloten met een mooie race, maar door allerlei externe factoren zat een verbetering van mijn PR er niet in. Gelukkig toont de datalogging aan dat er nog meer dan voldoende potentie zit in mijn rijden, alleen is het wachten op de omstandigheden waarop het er ook daadwerkelijk uit zal komen.

Natuurlijk wil ik hierbij weer iedereen bedanken die heeft bijgedragen aan dit wonderschone weekend. De volgende race zal zijn op 2 juli in het altijd warme (en verre) Oschersleben. Maar neem van mij aan, het is altijd de moeite waard om er te komen kijken, dus bij deze is iedereen van harte welkom.

Groet, Hans

SC11-11

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.