Welkom op de website van HB Racing

Race of Champions 2011

26 September 2011 Gepost in 2011

Afgelopen weekend is de Race of the Champions verreden in een zonovergoten TT circuit van Assen. Deze race is traditioneel de laatste van het ONK wegrace seizoen en waar over het algemeen veel publiek op af komt. Omdat we op zijn zachts gezegd niet zo’n hele mooie zomer hebben gehad en de weersvooruitzichten voor deze race super waren, rekenden we op veel publiek.

Voor de laatste keer dit seizoen zijn we op vrijdag afgereisd naar Assen, een route die de camper welhaast alleen zou kunnen afleggen… Ondanks het feit dat we niet heel vroeg waren, hebben we de reis toch weer snel afgelegd en na het inschrijven konden we beginnen met het bekende ritueel. Dave was er al, dus konden we gelijk beginnen met het inrichten van de pitbox, het keuren van de motor en nog even snel aan hapje eten.

Omdat mijn motor na de crash van de vorige race voorzien was van o.a. nieuwe dempers, moest ik ook nog even langs de geluidskeuring. Groot was de deceptie dat de gloednieuwe dempertjes volgens de KNMV keurmeester 2 dB teveel geluid produceerde. Alhoewel ik twijfels had bij de manier van meten heb ik me er maar bij neergelegd. Toch maar even de motor laten keuren en die bleek helemaal goedgekeurd. De speciaal geconstrueerde toe-guard onder de achterbrug werd niet opgemerkt, terwijl de vorige keer beloofd werd dat ik daar middels een aantekening extra op gekeurd zou worden 😉

Hierdoor waren we net op tijd om nog een hapje eten te kunnen scoren in het restaurant en kon ik ook nog even de kneesliders oppikken die ik besteld had. Kortom, alle plichtplegingen waren achter de rug. Later op de avond zou ook Teus Oskam arriveren die voor de verandering ook nog even een ONK race kwam meepikken.

Zaterdag 24 september

Na wederom van een goede nachtrust genoten te hebben in de camper, stond ik weer op tijd op om bij de verplichte rijdersbriefing te kunnen zijn en daarna de eerste training te kunnen rijden.

De briefing was ook weer niet heel spannend, anders dan dat werd medegedeeld dat er op zondag geen proefstarts gemaakt mochten worden vanwege het krappe (lees veel te krappe) tijdschema. Wanneer dit echter wel zou gebeuren zou de hele klasse gestraft worden met een raceronde minder. Ook wanneer er tijdens de races een herstart zou moeten plaatsvinden zou dat in ernstig verkorte versie gebeuren. Geen sightinglap meer, maar direct een warm-up lap uit de pitstraat en dan starten.

Vandaag kwam Auke ook nog om het hele weekend te helpen, dus Ed hoefde het allemaal niet alleen te doen.

De eerste training was voor onze begrippen al vroeg (10:30) dus na de briefing was er niet veel tijd meer. Gelukkig was alles al in gereedheid gebracht, alleen hadden mijn dempers nog niet de vereiste sticker… We besloten om vandaag maar even zo te rijden om ze wat in te branden en na de training nogmaals op geluid te gaan keuren.

1e kwalificatie

Op de één of andere manier was ik meer gespannen dan normaal, maar eenmaal op de baan is dat zo over. De eerste ronde ging ik samen met Dave de baan op en begon redelijk rustig. Een rondje 1:50, gevolgd door een rondje 1:49, waarna ik besloot om er even voor te gaan zitten. Bij de Strubben aangekomen zat ik achter Ferry van Rijn die net even te gretig probeerde iemand binnendoor te steken en daarbij zijn achterwiel raakt. Dit resulteerde in een crash waarbij hij raar van zijn motor afvloog en zowel rijder als motor voor mijn voorwiel kwamen.

Druk bezig om beiden te ontwijken, had ik even de illusie dat het nog zou lukken ook, maar kreeg net nog een tikje mee van de motor, waardoor ik voor de 2e keer dit seizoen op het asfalt moest leggen… Gelukkig ging het niet hard en had zowel de motor als ik geen schade. Omdat de motor even niet wilde starten en er allerlei foutmeldingen op mijn dashboard kwamen duurde het even voor ik verder kon.

ROC11_07

Veiligheidshalve ben ik toch maar even naar binnen gegaan zodat er even gekeken kon worden of alles nog ok was. Dit bleek gelukkig het geval en ik kon verder. Heel veel tijd had ik nu niet meer en omdat ik nog geen ritme had kon ik mijn tijd slechts verbeteren naar een lage 1:49.  Wonderwel stond ik hiermee toch nog op een 35e plaats van de 45 deelnemers.

Ferry had pech en brak zijn sleutelbeen, dus einde race weekend… Sterkte met herstellen!

Het weer was zoals voorspeld erg goed dus er bestond deze keer geen enkele twijfel of de 2e training wel droog zou zijn om de tijden te kunnen verbeteren. Kortom, weinig aan de hand dus. Omdat het asfalt toch kouder bleek dan gedacht was mijn achterband toch al redelijk toegetakeld en besloten we voor de 2e training toch even een nieuwe achterband te steken.

2e kwalificatie.

Tegen 3 uur mochten we voor de 2e keer de baan op en de temperatuur was nog even iets beter dan in de eerste training. Mijn gevoel was al wat beter, maar het gebrek aan ritme speelde nog wel parten. De eerste ronde reed ik al wel gelijk 1:48 dus mijn tijd had ik al verbeterd. Wat ik ‘s ochtends ook al ontdekte is dat het vrij moeilijk was om een vrije ronde te hebben vanwege het grote aantal deelnemers. Ook de baankennis van een aantal Belgische rijders was nog niet optimaal, gezien de soms rare lijnen die gereden werden.

ROC11_01

Na een paar ronden kwam ik binnen om even wat te drinken en een goede plek op de baan uit te zoeken. Dit lukte aardig maar kreeg tijdens deze ronde kramp in mijn been waardoor ik toch weer even binnen ben gekomen. Daarna ben ik weer naar buiten gegaan om toch nog even de tijd te verbeteren. Uiteindelijk kwam ik tot een 1:47 laag, waarmee ik toch 2 seconden sneller was dan in de eerste training.

ROC11_02

Uiteraard ging iedereen sneller en leverde deze 2 seconden slechts 1 plaatsje winst op. Kortom 34e plaats, wat na samenvoeging van de 2 trainingen ook mijn startplek werd.

Na afloop van de training hebben we nog even de dempers laten keuren en wat bleek… Deze keer maar 101 dB, dus iedereen blij en de dempers voorzien van een mooi keuringssticker 😉

De rest van de avond verliep redelijk standaard, hapje eten, beetje ouwehoeren met iedereen en een klein biertje drinken… Echter vandaag bleek Mourad, die al het hele seizoen naast ons in de pitbox staat jarig te zijn en had ook nog eens zijn PR ernstig verbeterd, dus wel een reden voor een feestje 😉

Het bleef dus  nog lang gezellig…

Zondag 25 september

De eerste activiteit op het programma was de pitwalk om 10.00 uur, dus heel erg vroeg  hoefden we er niet uit. Toch maar redelijk op tijd opgestaan om langzaam wakker te kunnen worden. De zon scheen al en het beloofd een mooie dag te worden. Zo leek iedereen er over te denken, want zowel Ed als Auke waren op tijd in de pitbox om nog voor de pitwalk te kunnen ontbijten 😉

Tijdens de pitwalk bleek al dat er aanzienlijk meer publiek was dan normaal het geval, hetgeen alleen de sfeer maar verhoogd. Ook het bezoek begon langzaam binnen te druppelen en de motor stond al klaar voor de warming up training. We kregen welgeteld 8 minuten de tijd om ons op te warmen, wat neerkomt op ongeveer 5 rondjes.

ROC11_03

De warming up verliep prima, al had ik in het begin wel wat last van een mederijder die ons groepje wat ophield. Toen ik er voorbij was kon ik toch nog even een lage 48-er rijden om weer even het gevoel te krijgen. Bleek toch nog de 31e tijd te zijn 😉

ROC11_04

Na de warming up, hadden we genoeg tijd om samen met het bezoek alle races te bekijken en te genieten van het mooie weer en uiteraard de lunch en alle hapjes en drankjes. Natuurlijk moest er ook nog wat gewerkt worden, maar Ed en Auke hadden in no-time de motor weer voorzien van nieuw rubber en brandstof.

Inmiddels hadden we van de klassenvertegenwoordiger ook te horen gekregen dat er toch een aantal rijders geweest waren die een proefstart hadden gemaakt tijdens de warming-up training, dus kregen we de beloofde straf… Onze race werd ingekort tot 13 rondes, ondanks het feit dat het schema toen nog niet was uitgelopen. Uiteraard werd het protest niet gehoord, maar het zal ongetwijfeld een maatregel geweest zijn in ons belang…

Maar wat onvermijdelijk was, het tijdschema liep uit… Een aantal races waren al afgebroken door een rode vlag situatie, maar tijdens de start van de supermono ging het helemaal mis. Een aantal hadden elkaar waarschijnlijk geraakt bij de start waardoor er een aantal rijder gevallen zijn. Er waren een aantal ambulances nodig en het stabiliseren van sommige rijders duurde lang. Hopelijk gaat het goed met deze rijders.

Onze race startte dus wat later, maar gelukkig zonder verdere inkortingen.

Door het wachten was ik niet helemaal scherp meer, maar was van plan om mijn best te doen. Vanuit de pitbox startten we de sighting lap en het gevoel was goed. Tijdens de grid procedure was het toch weer even genieten van al het publiek wat er zat en voor de gelegenheid was Jeanne de paraplu dame. Hierdoor zijn er deze keer geen foto’s van de start, maar dat mag de pret niet drukken.

ROC11_05

 Na de warming-up lap begon het solo deel van de race, de start. Ik was goed weg en haalde wat rijders voor me in. Ook in de eerste bocht kon ik aardig mijn plek houden, en kwam als 35e de eerste keer door. Ik had moeite om in een goed ritme te komen en in ronde 3 kwam Mourad voorbij, in ronde 5 gevolgd door Willen. Ook in ronde 6 moest ik Rintje voorbij laten gaan en kon niet aanpikken.

Begin ronde 7 stuurde ik de Strubben in en zag in mijn ooghoek Mourad door de lucht vliegen bij het uitkomen van de Strubben… Een onvervalste highsider dus. Bij het uitkomen van de Strubben lagen zowel Mourad als zijn motor midden op de baan en werd er code rood gegeven.

ROC11_06

De herstart over 5 ronden was vrij snel en ging volgens de aangekondigde verkorte procedure. Mijn start was weer goed en deze keer kon ik in de Haarbocht buitenom ook nog wat plaatsen winnen. Gaandeweg deze ronde kwamen toch Willem en Rintje weer voorbij, maar ik kwam toch als 33e de eerste ronde door. Mijn gevoel was al een stuk beter en de tijden waren weer in de 1:47. Doordat Willem zich verremde in de Haarbocht kon ik hem voorbij en ging op jacht naar Henny Boerman. In de Strubben zat ik vlak achter hem en kon hem er op de Veenslang naastzetten en stuurde hard de Ruskenhoek in om hem voor te blijven. Dit lukte, maar de knik naar links ging niet geheel soepel : ) Gelukkig hield ik hem nog wel achter me. Ik liep nu snel in op de rijder voor me, maar kon hem net niet meer pakken voor de finish.

Doordat er nog iemand gecrashed was, kwam ik als 30e over de streep.

De laatste race van het seizoen was gedaan, het wordt nu officieel winter… Alhoewel ik niet de tijden heb gereden die ik had willen rijden, was met name het 2e deel van de race toch erg leuk en heb ik een goed gevoel aan het gehele weekend overgehouden.

Omdat het de laatste race was, zijn we niet gelijk gaan opruimen maar hebben we met z’n allen eerst nog een hapje en drankje genuttigd in de pitbox. Volgend jaar gaan we gewoon verder dus nog alle kans om te verbeteren:)

Natuurlijk wil ik vanaf deze plaats iedereen van harte bedanken die heeft meegeholpen aan de gezellige race weekenden die we dit jaar hebben gehad.

Het race seizoen is nu afgelopen, maar in de komende weken gaan we toch nog iets organiseren in het kader van het volgende race seizoen, waarbij een terugblik naar het zojuist afgelopen seizoen onvermijdelijk is. Maar daarover later meer 🙂

Groet, Hans

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.