Welkom op de website van HB Racing

Verslag Spa Francorchamps 2012

20 August 2012 Gepost in 2012

Na een lange zomerstop stond afgelopen weekend de ONK race, samen met de BMEC endurance op het programma. De weersvooruitzichten waren erg goed, in tegenstelling tot het weer wat we de afgelopen 2 jaar hebben gehad. Misschien zou het wel iets aan de warme kant worden, maar da’s beter als een verregend weekend. Omdat het al even geleden was dat we op Spa hadden gereden, had ik op de vrijdag een extra trainingsdag gepland.

We zijn dus op donderdagmiddag redelijk op tijd vertrokken naar Spa om op tijd te zijn voor de inschrijving en nog een redelijk plek op de paddock te kunnen scoren. De heenreis hebben we wel wat file en wegomleidingen gehad, wat ervoor zorgde dat we direct bij aankomst in Francorchamps konden inschrijven. Nou ja inschrijven, een polsbandje en programmaboekje ophalen 😉

Uiteraard kwamen we te vroeg aan op het circuit en konden in colonne een klein uurtje wachten tot we een plekje mochten gaan zoeken op de paddock. Dit viel nog niet mee omdat er al redelijk wat deelnemers waren die de mooiste plekjes al hadden ingenomen en de paddock nou niet het toonbeeld is van overzicht. Ook hadden wij (superbike en supersport) niet echt veel ruimte toebedeeld gekregen in de oude paddock beneden, terwijl de paddock boven alleen voor deelnemers aan de endurance toegankelijk was.

Na wat zoeken en wat hulp van de organisatie kregen we een plekje vlakbij de toiletten en douches. Zo op het eerste gezicht niet heel aanlokkelijk, maar we hadden wel voldoende ruimte voor onszelf en Brouwers Racingteam wat pas de volgende dag zou arriveren. Daarnaast stonden we voor het gebouw van de Belgische uitvoering van de KPN, dus WiFi ontvangst was uitermate goed 😉 De moderne racert ken niet zonder…

Na een uurtjes uitpakken opbouwen en zweten, stond ons onderkomen voor het hele weekend en was er nog ruim tijd over om wat te buurten.

Vrijdag 17 augustus

Vandaag vroeg opgestaan om op tijd (07.00 uur) te kunnen inschrijven bij Bikersdays voor de trainingsdag. Dit ging zonder problemen en de aangekondigde geluidslimiet van 107 dB baarde me ook niet echt zorgen. Nadat we de verplichte briefing hadden uitgezeten, konden we, in bezit van een helmsticker, gaan klaarmaken voor de eerste training.

De eerste training heb ik gebruikt om weer even aan Spa te wennen en bewust nog even niet met tijden bezig te zijn. De organisatie kon ook geen tijden geven, want we reden zonder transponders. Alhoewel het al lekker warm was en de groepen ook overvol waren, reed ik toch lekker rond. Het ging allemaal redelijk makkelijk en de tijden lagen als snel in de 2.37. Mijn doel voor in de kwalificatie was in de 2.35 te rijden en dat zou gezien de tijden van vandaag makkelijk haalbaar moeten zijn.

SP2012-01

Met een goed gevoel voor het komende weekend hebben we ‘s avonds een hapje gegeten op de paddock. De houten hutjes waren vervangen door een onooglijke metalen bus, maar dat was niet de enige verandering. De kwaliteit van het eten was er ook zeker niet op vooruit gegaan…  De prijs daarentegen zou je kunnen doen vermoeden dat het wel goed zou zijn, maar helaas werd dat in de praktijk niet ondersteund.

In de loop van de middag had ik mijn keuringskaart al opgehaald bij de organisatie, dus hoefde alleen de motor nog maar gekeurd te worden. Dit zou geen probleem mogen geven, want hij stond al helemaal klaar voor de eerste training. Echter op het aangegeven tijdstip bij de keuring aangekomen, bleek dat de planning een kleine hapering vertoonde en alle keurmeesters bij de ingang stonden om de rijders te verwelkomen (ofzo) 😉

Na een klein half uurtje besloten ze toch maar om de Belgische keurmeester onze motoren te laten keuren en ontstond er een kleine discussie of ook de pakken en helmen gekeurd moesten worden. Wij als Nederlanders zijn dat natuurlijk niet gewend, maar de keurmeester was bereid mij op mijn woord te geloven dat ik een heel mooi pak en goede helm had 😉 Kortom, motor goedgekeurd en het kleine probleempje van waar de sticker te plakken was ook snel opgelost (zoek maar een plekje)…

Zaterdag 18 augustus

De dag van de kwalificatie trainingen. Wederom vroeg opgestaan, omdat we om 8.20 uur nog een verplichte rijdersbriefing hadden. Daar werd niet heel erg veel nieuws verteld, maar je spreekt nog eens iemand 😉

Eerste kwalificatie

Omdat ik vandaag geen hulp had, moest ik me een beetje zelf weten te redden, maar dat was niet zo’n punt. Gewoon op tijd bij de tent vertrekken, 25 minuten rondjes rijden en dan weer terug naar de tent. Hoe moeilijk kan het zijn, tijden zie je op je laptimer en binnenkomen om wat te drinken hoeft gewoon niet perse 😉

Bij de uitgang pitstraat werden de bandenstickers gecontroleerd, geen punt, doen we in NL ook… Ware het niet dat ik de stickers op de verkeerde rechterkant had geplakt en de Belgische controleurs al bijna van mening waren dat ik illegaal rond reed. Gelukkig kon ik ze nog van het tegendeel overtuigen voor ik de baan op ging. Eenmaal op de baan moest ik constateren dat het goede gevoel van de vrijdag er nog even niet was, maar dat zou wel komen zodra ik in mijn ritme kwam.

In het begin bleef ik wat te lang achter een groepje hangen dat eigenlijk te langzaam reed, maar ik had geen zin om een paar ronden op te offeren en ze allemaal in te halen. Ik heb dus 1 ronde ultra langzaam gereden om een groot gat te creëren tussen mij en het groepje.  Daarna kon ik mijn eigen rondje rijden en de tijden gingen omlaag, maar nog niet genoeg want ik reed nog steeds langzamer dan de tijden van vrijdag.

Het gat had ik ook al in anderhalve ronde weer dichtgereden, dus dat was ook niet groot genoeg… Ik besloot daarop het groepje in te halen , wat me ook weer 2 rondjes kostte, maar toen had ik vrij baan. Ik zette aan voor een snelle ronde en gevoelsmatig ging alles een stuk sneller. Het was inderdaad een veel snellere ronde geworden als ik me niet verremd zou hebben voor de busstop chicane 😉

SP2012-02

Ook in de laatste ronde ging het niet sneller meer en ik bleef steken op een 2.39 met als resultaat een voorlopige 35e plaats…

Bij terugkomst bleken de banden er nog erg mooi uit te zien, dus ik besloot er ook de 2e training mee te rijden. Dus de motor even schoonmaken, benzine erbij en hij was klaar voor de 2e training. Nog even een hapje eten, wat drinken en even relaxen. De tijd tussen de 2 trainingen was ook niet zoals we gewend waren, omdat er ‘s middags een endurance gepland stond.

Tweede kwalificatie

Om 12.30 stond mijn 2e training gepland en gebrand op een ernstige verbetering van de eerste, stond ik keurig op tijd klaar. Zelfde principe als de eerste training, op tijd de baan op, rondjes rijden en daarna weer terug. Zo gezegd zo gedaan, ik stond exact om half 1 in de pitstraat… Wat ik dus niet had meegekregen is dat de Supersport voor ons even een rode vlag situatie hebben gehad en dus nog 7 minuten doorgingen… Daar stond ik dus met mijn afkoelende banden…

Maar niet getreurd, het was warm, het asfalt was heet en binnen een rondje (want dat duurt 7,5 km) zouden ze wel weer op temperatuur zijn. Ik was dus als 1 van de eersten op de baan en reed eerst mijn banden maar warm. De 2e ronden voor de zekerheid ook nog maar even wat rustiger gedaan, om daarna in de 3e ronden niet meer aan mijn banden te denken. Bijkomend detail, mijn laptimer knipperde en gaf geen tijden weer, dus ik reed een beetje “blind” rond, want er stond ook niemand met een pitbord die wat kon doorgeven. Hmm plan begint wat scheurtjes te vertonen…

Dan maar gewoon op het gevoel zo hard mogelijk rijden… Inmiddels was ronde 4 ingegaan en ik voelde me stukken beter dan de eerste training. Ook de bochten liepen lekker, rempunten haalde ik allemaal, dus het tempo kwam er weer serieus in. Helaas was ik halverwege de baan mijn versnellingspook kwijt waardoor ik niet meer kon schakelen… Hij hing er nog wel, maar het stangetje naar de hevel was losgeschoten. Kortom, einde training, einde snode plannen…

We weten natuurlijk allemaal dat racen een mechanische sport is waarbij dit soort zaken kunnen gebeuren, maar het moment is natuurlijk altijd zuur…

Maar helaas, niets meer aan te doen en ook mijn plekje op de grid bleef een 35e plaats. Met een goede start valt er nog van alles te redden, maar ik had eerst nog een motor te maken, anders was er helemaal geen race.

Het stangetje bleek door het schroefdraad heengetrapt te zijn en ik had er geen een meer van dezelfde lengte. Gelukkig had Andre Brouwers een helicoil setje bij zich en heeft hij het stangetje kunnen maken. Daarna was de datalogging aan de beurt, want zonder tijden rondrijden voelt niet lekker. Na hem uit elkaar geschroefd te hebben bleek er een heel klein lullig pennetje uit een connector getrild te zijn.

Ik zag nauwelijks het pennetje, laat staan dat ik hem weer op zijn plek zou kunnen krijgen, maar gelukkig bood Charlotte uitkomst. Die priegelde alles zo weer op z’n plek 😉 Kortom, ook de datalogging deed het weer. Als laatste moest ik ook nog even mijn rechterlaars fixen waar ik door de titanium slider was gegaan… Dit werd echt een lowcost oplossing, ductape 🙂

Natuurlijk ook nog even nieuwe banden, tank vullen en motor poetsen en de motor was klaar voor de warming-up training. Gezien de meer dan tropische temperaturen, was dat ook wel weer voldoende, want die hitte is wel killing als je aan het werk bent.

De rest van de dag hebben we dus rustig aan gedaan… Uiteraard nog even met water gespeeld, want dat hoort er natuurlijk wel bij. En op een overvolle paddock vind je altijd wel een slachtoffer;) ‘s Avonds hebben we natuurlijk lekker gebarbecued, samen met de familie Brouwers en daarna nog even gerelaxed tot het tijd was om te gaan slapen. Voor de gelegenheid bleef Charlotte ook slapen, want die zou met de racedag ook helpen.

Zondag 19 augustus 

Vandaag uitgeslapen tot 08.00 uur, want de warming-up training begon pas 09.40 uur. Lekker rustig aan doen en dan nog even de motor testen na al het werk van gisteren. Op een gegeven moment vraagt Jeanne waar ik mijn helm heb gelaten en ik antwoordt verbaast, gewoon op tafel. Niet dus… blijken mijn helm en handschoenen gestolen te zijn… echt balen…

Naderhand bleken er nog veel meer helmen gestolen te zijn, naast nog wat andere zaken. Echt heel slecht dit. Los van het feit dat het vervelend is dat iemand je (gloednieuwe) helm meeneemt en de handschoenen waar je zo ongeveer mee vergroeid bent, is de illusie dat de paddock zo ongeveer de enige plek op aarde is waar nooit iets gestolen wordt, in rook opgegaan.

Een reserve helm had ik wel bij me, maar mijn reserve handschoenen lagen thuis. Gelukkig kon ik van Koos van den Elshout handschoenen lenen (waarvoor dank) zodat ik toch kon rijden.

Warming-up training

Ook de warming-up mochten we vanuit de oude pitlane starten, dus vanuit de tent direct de pitstraat in en rijden. We hadden 15 minuten, dus 5 ronden is wel haalbaar. In de eerste meters had ik al in de gaten dat mijn versnellingspook goed afgesteld stond en hij werkte naar behoren. Nu maar even afwachten of hij het zou houden. Ook de datalogging werkte en ik kreeg weer rondetijden door. Ik voelde me lekker en reed direct sneller dan in de kwalificatie. Achteraf bleek ik de 24e tijd te hebben en dat is toch een stuk verder naar voren dan de P35 waarvan ik moest starten.

SP2012-03

Training was dus geslaagd en de motor hoefde alleen maar afgetankt te worden. Voor het mooie hebben Charlotte en ik hem ook nog maar even gepoetst en kon ik daarna nog even rustig zitten en me voorbereiden op de race.

België zou België niet zijn als er niet op het laatste moment van alles zou veranderen… Zo was zaterdag al bepaald dat er geen grid sessie zou komen met paraplu dames (daar zat ik dan met 2 paraplu dames) en dat de race vanwege de temperatuur ingekort zou worden van 10 naar 9 rondes. Maar nu werd ook de tijd dat we in park ferme zouden moeten aantreden vervroegd. Om hiervan geen slachtoffer te worden, besloten we dat we direct na de start van de supersport naar de F1 paddock zouden gaan om daar alvast op te stellen voor de race, dan konden we in ieder geval niet te laat zijn 😉

Jeanne en Charlotte besloten om de bokjes, bandenwarmers en aanverwante artikelen maar in de auto te gooien en vervolgens naar het park ferme te rijden… Was geen slecht idee, al is dit vast niet iets waar de organisatie blij van wordt. Maar met 2 vrouwen in een sportieve auto moest dat wel lukken 😉

SP2012-04

Race 1

Alles liep nog steeds volgens plan en exact op tijd mochten we vertrekken voor de verkenningsronde. Eenmaal op de grid aangekomen, had ik mijn plekje snel gevonden en mochten we 30 seconden later alweer vertrekken voor de opwarmronde… Hoezo snel 😉 Daarna vond de echte start plaats. Bij het uitgaan van de rode lampen was ik weg, maar niet zo snel als ik gehoopt had en raakt ook nog eens opgesloten in de eerste bocht. Nu is dat niet zo gek, want La source is een echte hairpin waar alleen de eersten goed doorkomen.

Als bijna laatste sloot ik aan richting de Radion en probeerde wat naar voren te komen. De eerste doorkomst was als 32e, dus al iets gewonnen. Daarna kwam er nog iemand voorbij waardoor ik weer op de 33e plek lag. Het was een aantal keren stuivertje wisselen met Niels Fijn en Alex Ott, maar na 3 ronden was ik 30e. Ik begon wel erg veel last te krijgen van zweet dat in mijn ogen liep en enorm prikte, waardoor ik sommige bochten met een dichtgeknepen oog moest insturen.

Ging dus allemaal niet zo strak meer, maar probeerde wel een manier te vinden om het te verminderen door het vizier af en toe wat open te zetten. Met mijn nieuwe helm had ik dat probleem niet, maar die had ik inmiddels niet meer…

Na de 4e ronde kregen we de rode vlag, ten teken dat de race gestopt werd vanwege een of meerdere crashes. Na terugkomst in de pitstraat bleken er inderdaad 2 rijders gecrasht en moest eerste alles worden opgeruimd. Uiteindelijk zou de race uitgereden worden over 2 ronden met als startopstelling de volgorde waarin we reden voor de rode vlag.

Ik had geen idee waar ik moest gaan staan, en meerdere met mij ook niet, maar eenmaal op de grid was er niemand die aanwijzingen gaf en zocht ik maar gewoon een plekje 😉 De start was een herhaling van de eerste, maar bij de eerste bocht liep het zweet alweer in mijn ogen… Op dat moment besloot ik iedereen te laten gaan en gewoon de race uit te rijden.

SP2012-05

Niet helemaal de race die ik me had voorgesteld, maar er liepen dit weekend wel meer dingen anders dan verwacht. Na de gebruikelijke verkoelingstijd van een half uur in parc ferme konden we weer terug naar de tent. Daar hebben we eerst gegeten en toen ben ik gaan kijken wat ik nog zou moeten doen voor de volgende race. Uiteindelijk besloot ik dat het met de oude helm niet beter zou worden en ik na 3 á 4 ronden weer last zou krijgen van zweet in mijn ogen en zag af van deelname.

Al met al een weekend waar ik met een dubbel gevoel op terugkijk. In sportief opzicht was het niet veel, we hebben in 1 weekend meer pech gehad dan anders in een heel seizoen, maar aan de andere kant was het erg gezellig, schitterend mooi weer en met veel mensen gesproken die je anders ook nauwelijks tegenkomt. Dat is natuurlijk niet waar een raceweekend om draait, maar wat mij betreft is het er wel een belangrijk onderdeel van.

Maar ik wil in ieder geval Andre, Rob, Kim, Mike, Charlotte en Jeanne bedanken voor de hulp en gezelligheid, want dat heeft het weekend nog goedgemaakt.

De volgende race is een uitstapje naar de 500 km van Assen (endurance race). Heel apart om te kijken en erg leuk om te doen. De team samenstelling is nog niet helemaal rond, maar iedereen is weer van harte welkom om te komen kijken op 15 september.

Groet, Hans

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.