Welkom op de website van HB Racing

Hans’ 1e ONK race te Oss (2007)

12 May 2007 Gepost in 2007

Omdat het ONK spectakel in Hengelo er bijzonder aantrekkelijk uit zag, besloot ik eens deel te nemen aan de race op Oss. Niet zozeer vanwege het aantrekkelijke circuit, maar meer om het hele circus eens vanaf de andere kant mee te maken. Zonder overigens de pretentie te hebben om competatief mee te kunnen doen, schreef ik me toch in om de sfeer te proeven en gewoon een extra aantal race kilometers te maken. Het seizoen is inmiddels redelijk begonnen, maar alle extra meters zijn mooi meegenomen. Zo gezegd, zo gedaan, de inschrijving was binnen 2 minuten geregeld.

Maar daar ben je er nog niet mee, de motor voldeed aan de CUP regelementen, maar binnen het ONK gelden nog wat aanvullende bepalingen. Zo moest ik met een ander nummer gaan rijden (93) en moest er weer explosafe in de tank gestopt worden. Verder mag er met slicks gereden worden, maar dat heb ik niet gedaan omdat de vering net stond afgesteld op de Michelin power race banden. En natuurlijk moest alles weer worden gecontroleerd. Ook het meedoen was niet zo vanzelfsprekend als je nog geen punt gehaald hebt in de SuperCup. Uiteindelijk is alles toch nog goed gekomen en mocht ik starten in de Dutch Superbikes…..

Op zaterdagmiddag zijn we als eerste van de O.s.c.a.r. delegatie afgereisd naar Oss… Nou ja, afgereisd, het was meer een blokje om, want Oss is niet zo heel ver bij Veenendaal uit de buurt. De weersvoorspellingen waren niet gunstig en we reden dan ook weg uit een zwaar bewolkt Veenendaal. In Oss bleek het echter mooi weer te zijn en na bij het wedstrijdsecretariaat ingeschreven te hebben, begonnen we de tent op te bouwen in een zonnig Oss. Na korte tijd arriveerden ook Ed en Dees en kwam Jesenko zijn camper aanbieden als slaapplaats voor laatsgenoemden Vervolgens kwamen ook Michael en Roos aan, met een heel gevolg (Boris, Jeffrey en Miriam). In de tussentijd waren ook de buren (Klepzeiker & Co) naast ons neergestreken en het eerder lege veld, begon al aardig gevuld te raken.

Tegen de avond waren alle anderen ook aangekomen en werden ook de 2 ONK motoren door John (JVP) gebracht. De grote tent deed dienst als pitbox, hetgeen prima gaat met 3 motoren. Alles was inmiddels in gereedheid gebracht voor de volgende ochtend, dus hebben we de avond met één enkel biertje doorgebracht 🙂 En uiteraard hebben we ook nog een rondje baan gelopen, al had niet iedereen dezelfde opvatting over “lopen”….

Zondagochtend bleek het te regenen, maar we hoefden pas om 12.0 uur te trainen, dus er kon nog van alles gebeuren. Eerst moest de motor gekeurd worden en dat wilde ik deze keer zelf doen. De monteurs namen de andere motoren mee. Alleen mijn uitlaat moest ook nog gekeurd worden, hetgeen dan ook ter plekke gebeurde. Precies 102 dB, dus ik mocht meedoen. Nadat ik de verplichtte bandenstickers in ontvangst had genomen, kon de motor weer terug naar de tent om klaargezet te worden voor de 1e kwalificatie training. Inmiddels regende het al even niet meer, maar de baan droogde toch langzaam op. De zon scheen nog niet echt en ik stond heel lang in dubio over de bandenkeus. Ik heb wel een uur langs de baan gestaand om hem droog te kijken;) Uieindelijk bleken er overal droge stukken te zijn en koos ik voor droog weer banden. Een terechte keus, bleek achteraf.

1e kwalificatie training.

Ik had me voorgenomen om eerst de baan maar eens normaal te verkennen, aangezien ik er nog nooit gereden had. Na een rondje of 2 had ik redelijk door hoe de baan liep, maar er zaten toch wel lastige punten in (kunstmatige chicanes en knijpende bochten). Toch heb ik geprobeerd een goede tijd te zetten en bleek na deze training op de 26e plaatst te staan (op één na laatste).

Na de training had ik weer 3,5 uur de tijd om me voor te bereiden voor de 2e training, dus tijd genoeg. Het weer was inmiddels helemaal omgeslagen en de baan was nu echt helemaal droog. De vooruitzichten waren ook dat het de rest van de dag droog zou blijven, dus de motor hoefde allen voorzien te worden van een paar liter benzine.

2e kwalificatie training.

Om 16.00 uur mocht ik het voor de 2e keer proberen. De monteurs waren inmiddels met de motoren en aggregaten naar het parc fermé gegaan, zodat de rijders zich in alle rust konden voorbereiden op de training (dit was echt kicken…). Uiteindelijk moesten ook wij naar de motoren , maar dit is echt relaxed allemaal. Vanuit het parc fermé werd de training gestart en ik begon gelijk gas te geven. De eerste doorkomst was een seconde sneller dan de snelste ronde van de 1e training, dus dat ging goed. De 2e ronde ging weer een second sneller, dus dat gaf moet. Ook de 3e ronde liet eenzelfde progressie zien, hetgeen me erg motiveerde. In de 4e ronde bleef de tijd echter steken en wat ik ook probeerde, ik ging niet sneller. Ook in de ronden die ik daarna reed bleef ik dezelfde tijd rijden, hetgeen op zich goed was, alleen nog een paar seconden te langzaam. Uiteindelijk kreeg ik dorst en ging ik naar binnen in de hoop dat één van de monteurs wat te drinken had meegenomen. Helaas….. Maar na een minuutje of 2 binnengestaan te hebben, ben ik weer gegaan. Ook nu weer eenzelfde beeld, deze ronde was weer een seconde sneller dan alle voorgaande rondes. De balans opmakende had ik inmiddels 4 seconden tijdwinst geboekt t.o.v. de 1e training en was vastbesloten er nog een schepje bovenop te doen. Helaas was de training afgelopen; de 30 minuten waren verrassend snel voorbij gegaan…. Wederom een constatering dat het met de conditie wel goed zit, alleen de snelheid moet er eerder in komen.

Het enige nadeel was dat zo ongeveer iedereen 4 seconden sneller was gaan rijden, dus per saldo leverde het me niets op, sterker nog ik was terug gezakt naar de 27e tijd (laatste startplek). Op zch had ik daar vrede mee en stelde mezelf ten doel om in ieder geval tijdens de race de aansluiting te houden en misschien nog wel een plekje te winnen. Dit zou in ieder geval leiden tot een ernstige verbetering van mijn tijd en welhaast een betere einduitslag dan de 27e plaats. Maar voor vandaag was het weer teneinde en werd motor weer geprepareerd voor de racedag. Omdat ik merkte dat je op Oss toch wel erg hard en veel remt, heb ik remvloeistof vervangen en de nieuwe SBS raceblokken gemonteerd. Ook heb ik de achterkant verhoogd om het insturen te vergemakkelijken. Daarnaast de tank weer voldoende gevuld om een warming up training van 20 minuten te kunnen rijden. En niet te vergeten, de motor moest gepoetst worden, om hem er weer glimmend bij te laten staan. We verwachtten een hoop gasten op maandag en uitstraling is alles 🙂

Uiteraard stond de rest van de dag/avond in het teken van gezelligheid en het samen eten en speculeren over wat de volgende dag zou brengen. Toch rekening houdend met de racedag, zijn we niet te laat gaan slapen, hetgeen in de oude camper altijd prima lukt. Uiteraard heb ik nog even op internet gekeken wat de weersvoorspelling voor de racedag zou zijn, maar dat stemde me niet echt vrolijk. Alhoewel een wetrace niet echt verschrikkelijk zou zijn, ware het niet dat ik geen idee had van de grip tijdens regen op een dergelijk stratencircuit.

Maandagochtend bleek het nog steeds droog te zijn, dus dat was weer mooi meegenomen. Omdat de warming up training ook pas na 11.00 uur was, hadden we ook weer voldoende tijd om alles te checken (alles was al gedaan natuurlijk) en nog even hier en daar te buurten. Inmiddels was het een komen en gaan van allerlei gasten, waaronder een delegatie van de Valkenier, wat op zich ook een erg leuke ervaring was. Publiek tijdens een race is toch wel erg leuk, zo komen er mensen naar je toe die je van één of ander circuit kennen of vragen allerlei zaken die te maken hebben met racen. De tijd verstrijkt hierdoor erg snel en werd het tijd om de race overall aan te trekken. We besloten om direct vanuit de tent de training te beginnen en niet met het hele circus naar het parc fermé te vertrekken. Petra stond op de uitkijk bij het parc fermé en belde monteur Ed zodra de training kon beginnen. Hierdoor waren we precies op tijd en hoefden niet lang te wachten waardoor de banden eventueel zouden kunnen afkoelen.

Warming up training

De training begon rustig, er was immers niets meer te veranderen aan de start opstelling en heeft alleen tot doel om weer even in het race ritme te komen. Ik was dan ook vast van plan om niet te erg te pushen en reed ook een seconde onder mijn snelste tijd van de 2e training. Overigens wel weer redelijk constant. Tussendoor ben ik nog even naar binnen gekomen om te checken hoeveel veerweg ik nog over had en toen dat goed bleek te zijn, ben ik weer verder gegaan. Ook de aanpassing met de rijhoogre achter pakte goed uit, ik kon veel makkelijker sturen en bij hard remmen bleef de motor ook nog redelijk stabiel. Oftewel, training geslaagd.

Nu begon het lange wachten…. Van 11.30 tot 16.00 uur had ik de tijd om me voor te bereiden op de race… Helaas begon het vrij snel en vrij hard te regenen, zodat mijn hoop op een droge race in rook opging. Omdat ik meende dat de baan nooit meer op tijd zou opdrogen, heb ik maar alvast regenwielen gemonteerd en alle zaken die ik niet meer nodig had alvast opgeruimd. Vervolgens ben ik naar de race van de Supersport 600 gaan kijken om te zien hoe het Fabian zou vergaan. Hier bleek dat de baan steeds droger werd en heel stiekum hoopte ik dat het zou gaan regenen. Dit bleek wel het geval, maar zo minimaal dat de baan nog steeds aan het opdrogen was….. Kortom, zelfde situatie als voor de 1e training. En ook nu weer heb ik gekozen voor droog weer banden, dus alles weer uit de aanhanger halen en weer wisselen. De rest had nog niets gedaan en stonden nog op slicks, dus hebben Ed en Thijs mijn banden gewisseld, tof jongens!

In de tussentijd waren ook Erik en Lianne van Verkeersschool Ariesen gearriveerd om de verrichtingen van het team te bekijken, evenals Hans-Dieter van Technoflex. Helaas was er weinig te sleutelen aan de vering, want alles stond inmiddels goed afgesteld 🙂

Overigens heb ik deze dag opvallend weinig gegeten, of dit nu aan alle bedrijvigheid lag of toch wellicht wat zenuwen, laat ik maar even in het midden 😉 Uiteindelijk brak het moment aan dat de monteurs, helpers en plu dames naar het parc fermé vertrokken en Michael, Patrick en ik samen met Luc achterbleven om de strategie nog een keer door te nemen en ons voor te bereiden op de race. De stategie voor mij was simpel, uitrijden en proberen de aansluiting niet te verliezen.Dit zou, zoals gezegd welzeker leiden tot een verbetering van positie. En geen onnodig risico lopen, dus als het zou gaan regen, even aankijken en in geval van twijfel binnenkomen. Zo’n 10 minuten voor de geplande start liepen we naar de motoren en de rest van het team. Een geweldig gezicht zoals die 3 O.s.c.a.r. fietsen daar klaarstonden met alle teamleden in pitkleding. Ook al het publiek dat al staat te wachten op datgene wat komen gaat is hartverwarmend.

De race.

Na de huldiging van de 250cc klasse, werd het parc fermé geopend en begonnen we aan de sighting lap. Even weer het gevoel op de motor krijgen, de één gaat er serieus vandoor, de ander oefend nog even wheelies en zwaait naar het publiek. Hierna volgt het opstellen op de startpositie… Daar waar ik tijdens een Supercup race nog weleens naar mijn plekje moet zoeken, hoefde ik nu alleen maar naar mijn helpers te rijden. Toen ik stil stond, werd de motor opgebokt, bandenwarmers er omheen en stond mijn eigen plu dame (Jeanne) al klaar met de paraplu. Alle zenuwen waren in één keer verdwenen en ik genoot van het moment op de grid. Overal fotografen die er lustig op los fotografeerden en zelfs Bach kwam iedereen even filmen. En dan een blik langs de hekken, waarachter drommen mensen stonden, alsmede de volle tribune bij start/finish…. Schitterend!

Dan klinkt er een signaal, ten teken dat de opwarmronde gaat beginnen en ineens is de startgrid één en al bedrijvigheid van monteurs en helpers die bandenwarmers eraf halen, opbergen en bokjes die worden weggehaald. Als iedereen weg is zwaait de wedstrijdleider met de rode vlag, ten teken dat de opwarmronde begonnen is. Iedereen vertrekt en zo vanaf de achterkant gezien, is het een kolossaal gezicht. Deze ronde wordt al iets serieuzer afgelegd dan de sighting lap en we zijn dan ook vlot weer terug voor de echte start…. Nu gaat het erom spannen…. Iedereen staat opgesteld, de man met de rode vlag loopt weg en de rode lichten gaan aan…. na 2 seconden gaan ze uit en iedereen vertrekt. Ik ben niet al te snel weg, omdat net een tikkie te laat reageer, maar zit bij de eerste bocht strak achter mijn voorganger en gaan we het lange rechte stuk op. Ook hier verlies ik niets, de Suzuki loopt erg hard. Wel valt me op er veel vuil opwaait, maar dat boeit niet echt. Voorlopig hou ik de aansluiting en ben ook goed weg uit de chicane.

Aan het einde van de 1e ronde begint het te spetteren, maar voor mijn gevoel niet serieus. Helaas zet de regen deze keer wel door en op een gegeven moet zie ik baanposten met de olievlag zwaaien. Ik rem dus veel te hard af voor de bochten, in de overtuiging dat het glad is of dat er olie o.i.d. ligt. Ik ben schijnbaar de enige die dat doet, want de rest gaat gewoon vol door alsof die man er niet eens staat. Ik verlies nu zichtbaar terrein en het vertrouwen zakt me wat in de schoenen (laarzen in dit geval). Na 3 rondjes blijft het natter en natter worden en besluit overeenkomstig hetgeen we hebben afgesproken te stoppen en rij de paddock binnen. Einde race voor mij, helaas een DNF….

Dit laatst klinkt wellicht als een deceptie, maar niets is minder waar. Ik heb een waanzinnig leuk weekend gehad en zojuist mijn ONK debuut beleefd. Dat het in sportief opzicht allemaal nog niet geweldig was, kan ik mee leven, ik ben er van overtuigd dat het de volgende keer wel zo is, want dit smaakt absoluut naar meer:)

Rest mij nog om het hele team te bedanken voor de grandioze support dit weekend en natuurlijk alle aanwezige vrienden, bekenden, familie en sponsors, want zij hebben het allemaal gemaakt tot wat het voor mij was.

Oftewel, tot de volgende keer!

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.