Welkom op de website van HB Racing

Racen, de verslaving continues

13 October 2007 Gepost in Artikelen

En weer is er een seizoen verstreken…. Toen ik de essentie zat te schrijven, was het seizoen 2004 net afgelopen en had ik vastgesteld dat er in 2005 wederom geraced ging worden. Nu is ook dat seizoen ten einde en ga ik wederom een poging doen, een antwoord te geven op de vraag wat de essentie van racen is. Niet door te proberen door middel van een klinkende volzin de ultieme definitie te geven, maar door een overview van mijn racejaar en ervaringen te geven.

Het jaar begon heel vroeg in het seizoen, teneinde de felbegeerde B-licentie te halen. Hierdoor miste ik wel de voorjaarstraining op Val de Vienne, maar was wel één van de eerste die het nieuwe Assen mochten uitproberen. Om de veiligheid op de baan te vergroten, werd de Veenslang gehalveerd en de Ruskenhoek werd een serieuze bocht naar rechts, gevolgd door een lange linker die op de Stekkenwal uitkwam. Vanuit de Stekkenwal is het dan rechtdoor naar de Bult, die ook veranderd is en waar het grootste gedeelte van de verkanting uit is gehaald. Deze wijzigingen zorgde ervoor dat de rondetijden zo’n 2,5 seconden hoger kwamen te liggen. Mijn snelste tijd in 2004 was 1:32.7, dus om dat te evenaren zou ik op de nieuwe baan een 1:35.2 moeten rijden. Deze informatie is achteraf natuurlijk makkelijk vast te stellen, maar op het moment dat we de eerste meters weer op Assen maakte, was nog allerminst bekend wat een snelle tijd zou zijn.

De tijd zou het leren, voorlopig reden we op een baan waar de stenen je om de oren vlogen en nog niet alle curbstones geplaatst waren. Bovendien zag je hierdoor het verloop van de baan niet, doordat het zwarte asfalt niet opviel tussen de zwarte, omringende grond. En dat op een punt waar je in de oude situatie met 240 km/u rechtdoor kon gaan… Gelukkig werd dit voor de eerste race hersteld.
Die eerste race, zou mijn allereerste race in de KNMV cup worden. Van tevoren had ik mezelf geen echt doel gesteld, maar zou het leuk vinden om in de A groep mee te kunnen rijden.

Wel was mijn streeftijd 1:30, maar toen wist ik nog niet dat de baan zou veranderen. Dit kon ik dus wel op mijn buik schrijven, gezien de tijden die ik tijdens de cursus had gereden. Mijn snelste tijd tijdens de cursus was 1:37 en daar was ik toch echt niet de langzaamste mee. Alleen wat de overige cuppers deden, wist ik natuurlijk nog niet.
De training verliep niet echt geweldig, ik reed zelfs langzamer dan in de cursus. Misschien had ik me toch wat laten imponeren door het hele cup circus. Mijn tijd, 1:39, bleek goed voor mijn eerste pole-position, maar dan wel in de B groep. Eigenlijk was ik wel teleurgesteld, want de A groep zat er dus nog even niet in. Maar goed, niet getreurd, het seizoen duurde nog erg lang. De race mocht ik dus vanaf de 1e startplek vertrekken en zag mezelf al op het podium staan. Natuurlijk worden de prijzen pas aan het eind verdeeld, maar wat kon er nu mis gaan? Ik keek even naar de rest van het veld en dacht dat ik van niemand iets te duchten had, tijdens de cursus was ik sneller dan alle andere rijders in de B groep.


Om een lang verhaal kort te maken, ik verpestte de start grandioos en ben uiteindelijk 7e geworden… Enig lichtpuntje, ik was de snelste deelnemers van de cup>600 in de B groep:)
Tot zover mijn ervaringen in de eerste KNMV cup race. In de voorliggende winter had ik bepaald niet stilgezeten en was erg goed voorbereid op het nieuwe seizoen, althans in materieel opzicht. Er was een camper aangeschaft, weliswaar een oudje, maar wel van alle gemakken voorzien. De open aanhanger had plaats gemaakt voor een schitterende dichte aanhanger, waar niet alleen de motor in vervoerd kon worden, maar ook alle denkbare reservedelen en gereedschap.
Ook de motor was voorzien van een nieuw jasje en technische helemaal op en top in orde. Het spuitwerk van de nieuwe kuipen was zo mooi dat het bijna zonde was om mee te gaan racen. En ook mezelf was ik niet vergeten. De hele winter heb ik getrained en gefitnessed, zodat de conditie optimaal was. Kortom, niets zou een topklassering nog in de weg mogen staan. Het enige wat me nog ontbrak was race ervaring, maar dat zou ik gaanderweg het seizoen wel opdoen. Temidden van al die snelle mannen in de cup zou dat geen probleem mogen zijn.
Tot zover het racen, want 2005 bracht nog veel meer. Ik ben begonnen met marshallen voor Motorsport Lifestyle, die voornamelijk circuitdagen op Zandvoort organiseert en instructie geven bij de Race-Academy, waar ik vorig jaar nog als cursist deelnam. Weer een nieuwe dimensie van het circuitrijden en een verbreding van mijn eigen ervaring. Deze dagen zijn erg leuk om te doen, met name de beginnersgroepen geven je als voorrijder veel voldoening. Dit is ook de groep die relatief de meeste progressie maakt op een circuitdag.

Getooid in een nieuwe Rev’It! raceoverall, waardoor alle marshalls bij MSL herkenbaar zijn, met een hele sliert cursisten achter je aan, rondrijdend op het asfalt van Zandvoort is een enorme belevenis en verschrikkelijk leuk om te doen. Daarnaast bestaat er de mogelijkheid om in een andere sessie even een paar rondjes voor jezelf te rijden om je snelheid op peil te houden, want een keerzijde van het voorrijden is dat je er zelf bepaald niet sneller van wordt. Aan de andere kant maak je zoveel kilometers, dat je iedere meter asfalt op Zandvoort door en door kent.
Om even terug te komen op het racen in de KNMV cup, ik had natuurlijk geen idee hoe het er op de paddock aan toe ging. De ervaringen die ik tot nu toe had was bij de ZAC en dat ging allemaal gemoedelijk en iedereen helpt elkaar wanneer dat nodig mocht zijn. Maar dat val ook te verwachten van een competitie die zichzelf promoot als een evenement van geen belang. Maar ook in de cup bleek dit zo te zijn, temeer een behoorlijk aantal cup rijders ook nog steeds in de ZAC meerijdt. Het duurde dan ook niet lang voor ik me er thuisvoelde en op de één of andere manier heb ik dat nodig om te kunnen presteren. Mijn tijden werden beter en ik heb in ieder geval alle races na de 1e in de A groep kunnen rijden. Op Eemshaven, mijn eerste keer op een stratencircuit, ben ik tijdens de training onderuit gegaan, maar de schade was minimaal, zodat ik de race gewoon mee heb kunnen rijden. Natuurlijk heb ik in de cup veel ervaring kunnen opdoen, heb weer meer mensen leren kennen en andere circuits bezocht. Na Eemshaven hebben we een 2-daagse op Oschersleben gehad, in een zinderende hitte. Ook dit was een erg leuke ervaring, die wat mij betreft volgend seizoen weer terug mag komen.

Na 4 races was ik toch wel tot de conclusie gekomen, dat als ik wat meer naar voren wilde rijden, er toch zeker een andere motorfiets moest komen. De 750 deed het erg goed, maar tegen het geweld van een 1000 cc machine en zeker de nieuwere, leg je het absoluut af. Dus kocht ik halverwege het seizoen een GSX-R1000 van een cup collega en moest qua afstelling weer helemaal overnieuw beginnen, maar ook het wennen aan een 1000 duurde de nodige races. Ik had nog nooit op een 1000 cc motor gereden, dus begon erg voorzichtig aan het volgende hoofdstuk in mijn racecarriere. Waarschijnlijk te rustig, want ik wist al redelijk vlot mijn tijden met de 750 te evenaren, maar sneller gaan bleek nog niet zo eenvoudig. Eigenlijk kwam dat pas bij de laatste race op Assen, toen ik noodgedwongen het blok eruit moest halen voor een versnellingsbakrevisie en toen gelijk de geometrie van de motor heb aangepast. Naast nog een paar kleine aanpassingen bleek de motor vele malen beter aan te voelen dan voorheen en reed ik in de tijdstraining een nieuw PR van 1:33. In de race wist ik zelfs een 1:32.1 neer te zetten, met nog steeds het idee dat het allemaal veel sneller kon.

Helaas was toen het seizoen alweer afgelopen, maar wist ik dat ik eindelijk vriendjes met de GSX-R1000 was geworden en dat deze motor gewoon in 2006 blijft. In vergelijking met de baan van 2004 zou dat een 1:29.6 zijn en dat is toch sneller dan het target dat ik mezelf voor het seizoen begon, had gesteld. Ook op Zandvoort heb ik inmiddels de felbegeerde 2:00 gehaald, dus met de progressie heeft het in 2005 wel goed gezeten. Als het in dit tempo doorgaat (3 á 4 seconden per seizoen), kan ik volgend jaar zelfs competatief meestrijden in het ONK. Maar op een gegeven moment houdt het op met seconden verbeteren en worden het tienden van seconden, dus dat valt allemaal nog te bezien.
Naast het genoemde Eemshaven en Oschersleben, heb ik dit jaar ook voor het eerst op het circuit van Spa Francorchamps gereden en wel 2 dagen achter elkaar. Wat ik gezien heb in filmpjes van anderen en gehoord heb van iedereen die er ooit geweest is, was meer dan waar. Spa is een wereldcircuit en biedt zoveel uitdaging, dat 2 dagen nog veel te weinig is om er echt snel te worden. Maar de baan is zo indrukwekkend, met zijn hoogteverschillen en supersnelle bochten, afgewisseld met chicanes en knijpende en dalende bochten, dat het op dit moment mijn meest favoriete circuit is. Bij terugkomst heb ik op Assen gereden en had werkelijk het gevoel dat ik op een cartbaan reed 😉 Naast het inmiddels standaard op de agenda terugkerende Folembray, wordt Spa hier met stip aan toegevoegd. De baan is helemaal super en de gezelligheid op de paddock, waar we met c.a. 40 bekenden stonden was ook helemaal goed.
Overigens kenmerkt het hele seizoen zich door gezelligheid. Of het nu de MSL dagen op Zandvoort zijn met de altijd aanwezige Actionfoto en alle marshalls en vaste ploeg baco’s en deelnemers, of de cup races waar we het hele seizoen met een vaste ploeg in pitbox 3 stonden, of een willekeurige circuitdag op een willekeurig circuit, de gezelligheid was gewoon overal. Ik heb al die dagen ervaren als kleine vakanties waarbij alle dagelijkse beslommeringen wegvielen en ik temidden van een groep mensen die dezelfde interesse en hobby met me delen, onbekommerd datgene kon doen, wat ik het liefste doe. Dit hele pakket zorgt ervoor dat racen voor mij verslavender is als een kilo heroïne en ik verwacht er dan ook niet snel vanaf te zijn. Helaas is de winterperiode voor mij een cold turkey, maar gelukkig zijn er nog genoeg evenementen die aan het racen gerelateerd zijn en waar ik dezelfde mensen tegenkom als in de zomer op alle circuits.

Kortom, ook dit seizoen was weer zeer de moeite waard en de progressie is nog steeds in voldoende mate aanwezig. Alle redenen dus om er weer een seizoen aan vast te knopen. Het seizoen 2006 zal in het teken staan van de progressie, daar waar alle voorgaande jaren alles geïnvesteerd werd in materiaal, zal de belangrijkste opdracht voor 2006 zijn om met de huidige middelen zover mogelijk te komen. Materiaal is in ruim voldoende mate aanwezig en 2005 werd afgesloten met alles in topconditie. De focus hierbij zal komen te liggen op de SuperCup 1000 races, met af en toe een uitstapje naar het ONK en de ZAC. Qua training zal wederom gekozen worden voor een aantal CRT’s op Assen, alsmede een dagje Folembray en 2 dagen Spa Francorchamps. Voorrijden ga ik nog doen voor MSL, maar verder waarschijnlijk niet.
Het komend seizoen zal dus moeten uitwijzen waar ik sta en wat mijn mogelijkheden zijn, maar natuurlijk zullen alle hierboven beschreven ingediënten weer in ruime mate aanwezig zijn, wat het seizoen bij voorbaat al geslaagd maakt.

Ik ben zeker volgend seizoen weer op de diverse circuits te vinden om de progressie zoals die dit jaar is ingezet voort te zetten en weet nog steeds niet waar het zal eindigen, maar mocht je iets willen weten over wat racen is, aarzel dan niet om het me te vragen.

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.