Welkom op de website van HB Racing

Racen, de finish

25 December 2013 Gepost in Artikelen

Het seizoen 2013 is inmiddels al een paar maanden ten einde, dus het wordt weer tijd om het gebruikelijke overzicht te schrijven, nadat alle gebeurtenissen wat weggeëbd zijn. We schrijven hiermee de 10e editie bij, wat zo ongeveer wil zeggen dat dit ook mijn 10e race jaar was. Nu was het toch al een jaar van allerlei jubilea, dus veel tijd om hierbij stil te staan was er niet.. In deze laatste episode wil ik daar toch even bij stilstaan, al was het alleen maar om het niet ongemerkt voorbij te laten gaan.

De nuance van laatste episode in de laatste zin is niet toevallig, want 2013 was ook het laatste jaar dat ik actief deelnam aan de Nederlandse wegracesport. Voor insiders is dit geen verrassing, want ik heb het dit jaar meerdere malen aangegeven. Niet zozeer omdat de sport niet meer leuk is, integendeel, het blijft de leukste sport die ik ooit beoefend heb. Maar er breekt ooit een tijd aan dat de koek op is en dat is nu het geval. Om deze sport goed te kunnen blijven uitoefenen moet je bereid zijn om er veel tijd, energie en geld in te steken en dat is ook nooit een probleem geweest.

Maar tijden keren en ik kan simpelweg niet meer de discipline opbrengen om alles te geven, waarmee ik wil zeggen dat ik ook niet de tijd heb in de aanloop naar een raceweekend om alles goed voor te bereiden en mentaal uitgerust aan een race weekend te beginnen. Vele malen was ik onderweg naar Assen nog aan het werk, zat in telefonische vergaderingen of moest bij aankomst op de paddock nog even een rapport schrijven. Niet de meest ideale manier om je weekend te beginnen dus.

Nu is werk een belangrijke voorwaarde om dit allemaal te kunnen doen, maar dat is slechts een extra reden om te stoppen. Ook ons persoonlijk leven heeft meer dan 10 jaar in het teken van racen gestaan, vakanties zijn opgeofferd om weer ergens te gaan racen of trainen en andere zaken konden alleen maar als er geen race gebonden activiteit was. Ook de fysieke training nam veel tijd in beslag, wat natuurlijk niet wil zeggen dat ik hier helemaal mee stop, maar ik zal zeker geen 5 keer per week meer in de sportschool te vinden zijn.

Is dit dan het eind…? Nee, dat zeker niet, want zoals ik al aangaf is het nog steeds een erg leuke en uitdagende sport en er staat nog steeds een motor in de garage. Ik blijf gewoon voorrijden bij Racecracks en ga wellicht een keer een circuit dag of een endurance race rijden, of iets anders leuks dat op mijn pad komt. Het grote verschil is dat ik geen dingen maanden lang vooruit ga plannen of andere zaken aan de kant zet om het te kunnen doen.

Maar nu dan even terug naar het seizoen 2013…

In de voorbereiding naar het nieuwe seizoen toe, hoefde er op technisch gebied weinig te gebeuren. In 2012 bleef ik verschoond van crashes en alles zag er nog prima uit. Uiteraard zijn er de standaard onderhoudswerkzaamheden en revisies, maar dat is inmiddels zo standaard geworden dat het niet vermeldenswaardig meer is. Ook zou er geen nieuwe motor komen, er was weliswaar een nieuw model uitgekomen, maar de verschillen waren minimaal. Kortom, het seizoen mocht beginnen 😉

Het was een erg vreemd race jaar dat begon met de voorjaarsrace die niet doorging vanwege de weersomstandigheden, gevolgd door de stratencircuits die ik niet meedoe. Gelukkig begon het seizoen voor mij in maart in Portimão, waar we onder goede omstandigheden hebben kunnen trainen. Al snel bleek dat de vele uren sportschool zijn vruchten hadden afgeworpen, ik reed in de eerste sessie moeiteloos sneller dan ik het jaar daarvoor in 3 dagen had gedaan. 

En dat was ook de bedoeling! In de winter heb ik erg veel aan lichamelijke voorbereiding gedaan, met als gevolg dat mijn nieuwe race pak te groot was geworden en het pak dat ik in 2003 heb laten maken, weer perfect paste. Maar belangrijker, mijn conditie was met sprongen vooruit gegaan en ik kon met gemak een half uur achter elkaar vol gaan. Omdat dit mijn laatste jaar zou worden, wilde ik toch nog wat progressie maken en mijn actieve motor race carrière in stijl afsluiten.

2013 in vogelvlucht:

  • Voorjaarstraining Portimão

Mooi weer, goede vorm, erg gezellig, tijden vliegen naar beneden, rollercoaster gevoel blijft, klaar voor het ONK.

2013_007

gevoel +++ prestatie ++ plezier +++

  • 500 km van Assen

Mooi weer, super prestatie, gezellig en top team, uitputtingsslag.

2013_003

2013_012

gevoel +++ prestatie +++ plezier +++

  • Gamma Racing Days

Eerste ONK, matige organisatie, erg warm, leuk iedereen te zien, slechte prestatie

2013_001

gevoel ++ prestatie +- plezier ++

  • Paasrace

Dubbele race, gezellig, regen en droog race, dik in de punten, beste prestatie ooit.

2013_002

gevoel +++ prestatie +++ plezier +++

  • Race of the Champions

Dubbele race, laatste race, veel publiek, goede sfeer, veel aandacht, snorren, weer in de punten, ererondje op de crashcar.

2013_009

2013_006

gevoel +++ prestatie ++ plezier +++

Tot zo ver de statistieken…

Heb ik mijn doelstelling gehaald? Ja dik… Zelfs een top 10 klassering in een van de races gehaald, behoorlijk wat ONK punten gescoord, overal mijn tijden verbeterd en veel plezier gehad. Natuurlijk was het erg jammer dat ik in de laatste race moest crashen, maar ook dat hoort er bij en alhoewel de schade aan de motor in eerste instantie aanzienlijk leek, bleek dit bij nader inzien wel mee te vallen. Dat ik lichamelijk niets heb overgehouden aan de crash dank ik wederom aan mijn goed conditie, dus die investering is van onschatbare waarde gebleken.

Verder de laatste 2 races van P12 mogen vertrekken, wat voor mij ook een nieuwe ervaring was. En dat ziet er dan ongeveer zo uit:

2013_010

Samenvattend kan ik stellen dat dit mijn beste seizoen ooit is geweest en wat kun je dan beter doen op zo’n moment dan stoppen? Inderdaad, niets…  Nu gaat het bij racen natuurlijk om prestaties, rondetijden en uitslagen, maar er zit ook een andere kant aan het verhaal en dat maakt het extra speciaal. En dat is wat motor race ook onderscheidt van bijvoorbeeld auto race en dat is de manier waarop iedereen met elkaar omgaat.

Natuurlijk gebeurt er op de baan weleens iets waar naderhand even over gesproken wordt en dat kan best even fel zijn, maar daarna is het ook meestal over. Over het algemeen is het een hele open gemeenschap, waar iedereen bij iedereen kan aankloppen voor wat hulp, zowel op materieel gebied als op het gebied van rij technische tips. Iedereen kent iedereen en buiten de races en trainingen om, heeft het nog het meeste weg van een familie camping. 

Zo sta ik al jaren met Dave Hendriksen samen in de pitbox en dat is altijd enorm gezellig en leuk verlopen. Ik was ook erg aangenaam verrast toen op de laatste zondagochtend, ze een mooie taart geregeld hadden.

2013_005

Nu is motorracen op ONK niveau onmogelijk zonder de ondersteuning van een vast team van helpers/monteurs, omdat het simpelweg in je eentje niet lukt. Ik heb de afgelopen jaren mogen rekenen op een min of meer vaste club vrienden en familie die met enige regelmaat kwamen kijken of meehielpen met de voorbereidingen of op de grid een handje toestaken. De vaste bezetting echter bestond natuurlijk uit Jeanne en Ed, later aangevuld met Auke.

Samen hebben we enorm veel uren doorgebracht op de paddock van de diverse circuits waar we geweest zijn en mijn beslissing om te stoppen heeft ook voor hun de nodige consequenties. Ik wil ze in ieder geval in dit laatste jaarverslag nogmaals heel erg bedanken voor het mede mogelijk maken van mijn droom. Neemt natuurlijk niet weg dat ik de aanwezigheid van alle andere net zo goed op prijs heb gesteld en er enorm van genoten heb. Het zijn er alleen simpelweg teveel om allemaal op te noemen.

2013_011

In het allereerste artikel heb ik een poging ondernomen om onder woorden te brengen waarom het een aantal mensen drijft om deze sport uit te oefenen en in de ogen van outsiders hun leven in de waagschaal stellen. Toen heb ik al geconcludeerd dat dit alles niet in één mooie volzin samen te vatten is, maar heb de afgelopen 10 jaar wel geprobeerd om zo nauwkeurig mogelijk een beeld te schetsten van wat er zich allemaal afspeelt op de circuits, zodat de lezer zelf een conclusie kan trekken.

Degenen die de moed hebben kunnen opbrengen om alles te lezen, zullen het wel begrijpen, anders waren ze al lang afgehaakt 😉 Degenen die wel afgehaakt zijn, lezen dit ook niet, dus hiermee heb ik hopelijk een punt gemaakt, omdat ik het simpelweg nog steeds niet in een pakkende zin kan samenvatten. Voor mij is het in ieder geval duidelijk, het is een way of life, waar je niet makkelijk van los komt en wat ook nooit gaat vervelen. Ik wil er alleen nog de volgende steekwoorden aan toevoegen die in de ultieme definitie terug zouden moet komen om een beetje in de buurt te komen bij de werkelijke beleving.

wordle

Ik besluit dit laatste jaaroverzicht in de wetenschap dat mijn race carrière voorbij is, maar dat de afgelopen periode een hele mooie is geweest. In het begin van dit epistel heb ik uitgelegd wat de redenen zijn om deze periode te beëindigen, maar dat ik zeker nog wel ergens acte de préséance zal geven. Ook zullen we nog wel ONK of OWcup races gaan bezoeken, maar dan zonder de stress van deelname 😉

Ik wens in ieder geval iedereen die zich op de één of andere manier bezighoudt met de wegraces sport alle succes toe voor het komende seizoen. En voor degenen die overwegen om de eerste stappen te zetten op het weg race pad, lees al mijn verhalen en verslagen en je weet wat er op je af gaat komen.

Ik ben over de finish en ga genieten van een overwinningsbiertje.

Tot ziens, Hans.

2013_008

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.